Każdy z nich chciał być prezydentem Wrocławia. Jak potoczyły się ich losy?

Rafał Kubacki był świetnym judoką i olimpijczykiem, ale w polityce mu nie szło. Najpierw zapisał się do Unii Wolności, potem do Samoobrony. Był radnym miejskim, potem wojewódzkim. W 2002 roku, jako polityk Samoobrony, po raz pierwszy walczył o prezydenturę we Wrocławiu. Zdobył 4,72 procent głosów. Nie powiodło mu się również w 2004 roku, gdy starał się o miejsce w europarlamencie. Z Samoobrony przeniósł się do PSL, by w 2006 roku znów walczyć o prezydenturę we Wrocławiu. Bez efektów. Znów przegrał z Rafałem Dutkiewiczem, tym razem zdobywając tylko 2 proc. głosów. Sukcesu Rafałowi Kubackiemu nie przyniósł także start w wyborach do Sejmu w 2007, 2011 i 2015 roku, ani do sejmiku - w 2010 roku. W międzyczasie był dyrektorem Centrum Kształcenia i Wychowania Ochotniczych Hufców Pracy w Oleśnicy, potem kierownikiem departamentu obsługi poinwestycyjnej w Wałbrzyskiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej. Dziś pracuje na AWF we Wrocławiu, gdzie jest adiunktem w Zakładzie Dydaktyki Sportu. Poczytaj o kolejnym kandydacie na następnym slajdzie