Zdjęcia Każdy z nich chciał być prezydentem Wrocławia. Jak potoczyły się ich losy? - fotorelacja

2 z 16

Dawid Jackiewicz o fotel prezydenta Wrocławia walczył w 2010 roku, jako kandydat Prawa i Sprawiedliwości. Swą karierę polityczną zaczął jednak dużo wcześniej u boku Jana Olszewskiego. Był nawet szefem jego biura poselskiego we Wrocławiu. Potem współpracował z Rafałem Dutkiewiczem, w 2002 roku był zastępcą szefa jego sztabu wyborczego, a niedługo po wyborach został wiceprezydentem Wrocławia. W 2010 roku - już jako poseł PiS - stanął w szranki z Dutkiewiczem, ale w wyborach zajął drugie miejsce. Po przegranym głosowaniu wrócił do Sejmu. W 2011 roku po raz kolejny zdobył mandat poselski, a w 2014 roku dostał się do europarlamentu. Nie na długo, bo już w kolejnym roku musiał zrzec się mandatu z powodu nominacji na stanowisko ministra skarbu w rządzie Beaty Szydło. W rzędzie był niespełna rok. Niedługo potem na pewien czas wycofał się z aktywności politycznej, przeszedł ciężką chorobę. Do parlamentu już nie wrócił. W 2022 roku został za to wiceprezesem spółki - córki państwowego Orlenu. Pracuje w Orlen Synthos Green Energy, która ma się zajmować małymi reaktorami jądrowymi. Poczytaj o kolejnym kandydacie na następnym slajdzie

3 z 16

Jacek Uczkiewicz w wyborach prezydenta Wrocławia startował jako były poseł i były wiceminister finansów. O prezydenturę walczył w 2010 roku - był bezpartyjnym kandydatem z poparciem SLD. Zajął czwarte miejsce, zdobywając 4,5 proc. poparcia. Trzy lata po przegranych we Wrocławiu wyborach Jacek Uczkiewicz wrócił do Warszawy, gdzie od 2013 do 2016 roku był wiceprezesem Najwyższej Izby Kontroli. W 2016 roku przeszedł na emeryturę i założył politycznego bloga. Prowadzi go do dziś. Poczytaj o kolejnym kandydacie na następnym slajdzie

4 z 16

Ryszard Czarnecki w wyborach prezydenta Wrocławia startował po przegranych wyborach parlamentarnych w 2001 roku. Akcja Wyborcza Solidarność Prawicy nie przekroczyła wtedy progu wyborczego i związany wówczas z Zjednoczeniem Chrześcijańsko-Narodowym polityk musiał pożegnać się z pracą przy Wiejskiej. Jednak we Wrocławiu mieszkańcy też go nie chcieli - w wyborach prezydenckich w 2002 roku zdobył 5,37 proc. głosów. Czarnecki szukał więc dla siebie nowego miejsca. Został doradcą Andrzeja Leppera, potem doradcą prezydenta Włocławska. W 2004 roku zapisał się do Samoobrony i z jej ramienia został europosłem. W 2006 roku znów zamierzał walczyć o prezydenturę we Wrocławiu, ostatecznie poparł jednak Rafała Dutkiewicza. Wyrzucony z Samoobrony w 2008 roku wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości i z ramienia tej partii w kolejnych wyborach trzykrotnie zdobywał mandat w Parlamencie Europejskim. W latach 2014 - 2018 był jednym z wiceprzewodniczących Parlamentu Europejskiego. Poczytaj o kolejnym kandydacie na następnym slajdzie

5 z 16

Antoni Stryjewski startując w wyborach prezydenta Wrocławia w 2002 roku był posłem Ligi Polskich Rodzin. Nie pokonał Rafała Dutkiewicza, zdobył tylko 2,8 proc. głosów. Zaraz po wrocławskich wyborach razem z Antonim Macierewiczem przeszedł do poselskiego koła Ruch Katolicko-Narodowy. W 2005 roku nie zdobył już ponownie mandatu w Sejmie (był kandydatem Ruchu Patriotycznego). Nie powiodło mu się także w wyborach samorządowych w 2010 roku, kiedy to próbował zostać miejskim radnym z ramienia komitetu „Polski Wrocław”. Później nie był już aktywnym politykiem. Dziś jest starszym dokumentalistą w Muzeum Mineralogicznym we Wrocławiu. Poczytaj o kolejnym kandydacie na następnym slajdzie