Wrocławski dziennikarz kupił pomnik Bismarcka za 1000 zł. Co po nim zostało?

Pomnik Ottona von Bismarck zdecydowano się postawić we Wrocławiu pod koniec XIX wieku. Kosztował 120 tysięcy marek. Ale na budowę zebrano dużo więcej pieniędzy, więc niedawno zmarłemu kanclerzowi postawiono - po drugiej stronie ówczesnego pl. Królewskiego - jeszcze fontannę. Po wojnie Bismarck trafił do huty, ale Alegoria Walki i Zwycięstwa tryska do dziś na pl. Jana Pawła II.

Pomnik łącznie z podstawą miał 10 m wysokości (w tym 4,5 m liczył sam posąg). Postać kanclerza, wykonaną z brązu, przedstawiono w mundurze kirasjera i rozpiętym płaszczu. Na głowie miał pikielhaubę, w lewej dłoni trzymał szpadę, a w prawej dokument. Cokół z przodu miał napis „Bismarck”, odznakę wojskową oraz rok urodzenia i śmierci; z tyłu był napis Wdzięczni Ślązacy (Die dankbaren Schlesier) i data 1900.

 Pod koniec wojny posąg Bismarcka zdemontowano i ukryto. W 1947 r. wyjeżdżający do Niemiec niemiecki ogrodnik z Biskupina zaoferował jego sprzedaż jako złomu. Odkupił go polski dziennikarz z Wrocławia za kwotę 1000 złotych. Posąg w końcu przetopiono, a postument rozebrano. Na jego miejscu wybudowano przejście podziemne.

Tylko, że Bismarck to nie jedyny obiekt postawiony w tym czasie na ówczesnym pl. Królewskim. Ponieważ zostało dużo pieniędzy z kwoty zebranej na postument, zdecydowano się na fontannę. Powstała jako spójna kompozycja, kontynuacja Pomnika Bismarcka, połączona z nim promenadą stąd również stosowano do tej budowli nazwanej Alegoria Walki i Zwycięstwa także określanie  jak Bismarck-Brunnen czyli Fontanna Bismarcka. Odsłonięcie nastąpiło w sierpniu 1905 roku.

Składa się z trzech zasadniczych elementów. Są to dwa pomniki oraz fontanna umieszczona pomiędzy nimi, połączona z pomnikami łukowatymi ramionami, nieco wyniesiona ponad przyległy teren, do której prowadzą schody. Obie rzeźby przedstawiają młodego atletę, siłacza Samsona i lwa. Pierwsza rzeźba (wschodnia) przedstawia młodego atletę walczącego z lwem, co stanowi alegorię walki, a druga (zachodnia) przedstawia tego samego siłacza siedzącego już na pokonanym zwierzęciu, co z kolei stanowi alegorię zwycięstwa.

W wyniku zniszczeń wojennych przez kilka lat rzeźba Zwycięstwo pozbawiona była głowy. Cały obiekt został odnowiony w 1955 roku. W 1970 roku nastąpiło jego przeniesienie, o kilka metrów, w kierunku południowym. Obiekt wpisany został 7 października 1980 roku do rejestru zabytków.