Biegacze kontra samochody, czyli dyskusja o wrocławskim maratonie

Wrocławski maraton pobił w tym roku rekord – na jego starcie stanęło 4 tysiące biegaczy. Z drugiej strony tysiące wrocławian stało w niedzielę w gigantycznych korkach, bo impreza przyblokowała miasto.

Po tekście, w którym opisaliśmy (a właściwie pokazaliśmy na zdjęciach), jaki był efekt niedzielnego maratonu na ul. Legnickiej – gdzie korek ciągnął się od ul. Zachodniej do Milenijnej – napisał do nas Krystian Kamiński, przedstawiając opinię drugiej strony – osoby, która biegła maraton. Oto ona:
Na początku warto sobie zadać pytanie po co miasto organizuje maraton? Czy jest to tylko "widzimisię" Rafała Dutkiewicza i jego ekipy? Na pewno nie, przecież mamy już 29. edycję. Przedstawię kilka punktów, dlaczego duże miasta organizują tego typu imprezy:




1.Akcja promocyjna dla miasta. Maraton Wrocławski dobija powoli do 4 tyś. uczestników. Dużo mu brakuje do takich tuzów jak Maraton Nowego Jorku czy chociażby Maraton w Berlinie, Londynie. W tego typu imprezach uczestniczy pomiędzy 20 tys. – 40 tys. biegaczy. Wszystkie stacje telewizyjne informują o takich biegach. Wartość promocyjna miasta jest nie do oszacowania. Dodatkowo sami uczestnicy, przyjeżdżając do Wrocławia, nocują we wrocławskich hotelach, zwiedzają miasto i na 99% powrócą tu za rok i może zachęcą kolejne osoby do odwiedzenia stolicy Dolnego Śląska.




2.Promocja zdrowego trybu życia. Wrocławianie przez jeden dzień w roku są zachęcani do zmiany trybu życia. Nie jedź do centrum handlowego samochodem tylko rowerem. Zamiast jechać autem na obiad – może lepiej się przejść? A może warto popatrzeć na drugiego człowieka, który walczy sam z sobą, aby po 42 km mógł powiedzieć, że znowu pokonał swoje słabości? Kilka miesięcy przed samym maratonem rozpoczyna się akcja "I ty możesz zostać maratończykiem". Widać, jak maraton zmienia życie niektórych ludzi na lepsze i zdrowsze.


3.Zachęta do korzystania z komunikacji zbiorowej. Być może nasz magistrat nie myśli w tych kategoriach, ale cel jest podobny. Korzystać z tramwajów, które największe opóźnienia będą miały tylko na skrzyżowaniach z trasą maratonu. Widok korka na Legnickiej i kilku tramwajów przy skrzyżowaniu dobitnie pokazuje, że lepiej było korzystać z tego drugiego.


Kilka osób zapewne zacznie narzekać na trasę maratonu. Jedna pętla po całym mieście i główne ulice miasta. Chwilowo zamienimy trasę na dwie pętle po 21 km blisko rynku. Na całe 6 godzin zamykamy 21 km ulic, ponieważ nie można ich odblokować po przebiegnięciu ostatniego zawodnika. Kierowcy dojadą szybciej z Milenijnej do Rynku, ale tu ich podróż się zakończy (z każdą minutą miejsce, gdzie podróż się kończy, będzie dalej). Wrocławski układ drogowy zapycha się natychmiast jeśli okolice Rynku są nieprzejezdne. Nie będę wspominał szerzej o innym problemie, czyli ograniczeniu liczby uczestników. Na razie nie musielibyśmy się martwić, ale później byłby to problem (zwiększone zainteresowanie imprezą). Przeciwstawmy temu jedną wrocławską pętlę. Pierwsze 10 km ulic odblokowane jest po ponad godzinie. Brak jakiekolwiek aktywności biegaczy w okolicach RRR i na Biskupinie. Kolejna godzina i prawie od Ślężnej mamy wolny przejazd. Mija 3,5 godziny od startu (godzina 12:30) – odblokowujemy skrzyżowanie Hallera z Powstańców Śląskich. Ostatnie problemy dotyczą już tylko ulicy Hallera oraz Klecińskiej, Lotniczej i Legnickiej. Korkuje się tylko jedna część miasta. Porównując – mogliśmy zablokować na całe 6 godzin krótszą pętlę wokół Rynku lub dłuższe fragmenty trasy na określony przedział godzin. To właśnie ta druga opcja uchroniła nas przed korkami przez cały dzień.



Komentarze pod wspomnianym tekstem odnośnie korków we Wrocławiu są podzielone. Prosiłbym tylko, aby przed wypowiedziami krytycznymi przeanalizować wszystkie plusy i minusy organizacji danej imprezy. Ocena może być wtedy całkowicie inna.

Co o tym sądzicie?


















redakcja