Kongres Kultury: organizacja na plus, ale odpowiedzi na kluczowe pytania brak

Organizacyjnie zakończony w niedzielę Kongres Kultury z czystym sumieniem można nazwać Europejskim – nie tylko nie daliśmy plamy, ale także nas chwalono. A że w debatach wyszło na jaw, że żyjemy w czasach, gdy większość kluczowych dla tematyki kongresu pojęć nie może zostać zdefiniowana, bowiem właśnie się definiuje - trudno. Najwyraźniej nie było to przełomowe wydarzenie przenoszące europejską kulturę z XX w XXI wiek.

- Świat stanął na głowie, oto kongres trwa i trwać będzie, a ja go uroczyście zamykam - powiedział w niedzielne południe Rafał Dutkiewicz, prezydent Wrocławia. I choć, zapewne przypadkowo, to właśnie tymi słowami najtrafniej podsumował goszczące przez ostatnie cztery dni w naszym mieście wydarzenie.



Continuum to słowo najlepiej oddające kongresowe rozważania. To zwykle ono stało na końcu każdego wywodu myślowego podczas debat. Za każdym razem było także źródłem pewnego niepokoju i niedosytu.



Przed rozpoczęciem kongresu, a nawet podczas jego inauguracji słyszeliśmy wielokrotnie, że zamknie on w europejskiej kulturze XX wiek, a wprowadzi ją w świat XXI-wieczny definiowany przez Web 2.0.

Jeśli ktoś w te słowa uwierzył – to się rozczarował. W dyskusjach okazało się bowiem, że żyjemy w czasach, gdy większość kluczowych dla tematyki kongresu pojęć nie może zostać zdefiniowana, bowiem właśnie się definiuje. Czyli wiemy, że nic nie wiemy – i nic nazwać nie możemy, bo zjawiska trwają. Oto jesteśmy zawieszeni w pustce, w której aż roi się od pytań bez odpowiedzi oraz pojęć wymagających, jeśli nie definicji, to przynajmniej redefinicji.



Dyskusje były owszem, bardzo ciekawe, ale nazbyt często odchodziły od sformułowanych w tytule panelu zagadnień. Zapowiadane, jako nowatorskie, tematy niestety rozmywały się w ogólnej dyskusji, która w wielości wątków trochę przypominała telenowelę. I tak współczesny chaos okazał się przyczółkiem dla bezpiecznego continuum, o którym jeszcze mówić nie można, bo przecież właśnie się dzieje.



Na pocieszenie – wszyscy zagraniczni (i nie tylko) goście byli pod wrażeniem tego, jak kongres został zorganizowany. Pomimo takich drobiazgów, jak to, że w chwili startu nie wszystko było zapięte na ostatni guzik, możemy być pewni tylko jednego: europejskie było to, co Wrocław zrobił i pokazał. I z tego należy się cieszyć.



Otwarcie Europejskiego Kongresu Kultury

Drugi dzień Europejskiego Kongresu Kultury

Pokaz Briana Eno na Pergoli

Płonąca Wyspa Słodowa - Pokaz Groupe F


js,bk