Adamski oddał władzę nad komunikacją Smykowi, czyli o co chodzi w cięciach

Wiemy, kto odpowiada za wprowadzane po cichu cięcia w komunikacji. Za plecami urzędników ustalających rozkłady jazdy prezes MPK wymyślił cięcia, na których spółka zyska jedynie milion, a budżet miasta dwa razy więcej. Pozwolić mógł mu na to jedynie wiceprezydent miasta, Wojciech Adamski, odpowiedzialny za walkę z korkami.

Chodzi o wprowadzone w ubiegłą sobotę tajne cięcia w komunikacji. Zniknęły średnio po dwa kursy rano i dwa wieczorem na 13 z 19 kursujących obecnie liniach tramwajowych (w tym także na linii 32, czyli słynnym Tramwaju Plus).



Urzędnicy, którzy są za rozkłady odpowiedzialni, przez tydzień przygotowywali odpowiedzi na pytanie: dlaczego do tych zmian w ogóle doszło.

Oficjalnie powody są następujące:

- Racjonalizację wprowadzono, aby dostosować liczbę kursów komunikacji miejskiej do liczby pasażerów korzystających z niej w tym czasie oraz wyeliminować przypadki jednoczesnego kursowania komunikacji tramwajowej i autobusowej – twierdzi Arkadiusz Worońko, kierownik w wydziale transportu w magistracie, który zatwierdza rozkłady jazdy. - Wszelkie kursy na ciągach komunikacyjnych przed godziną 5 oraz po godzinie 23 są obsługiwane przez autobusy nocne – dodaje.





Tu jednak zaczynają się rzeczy, które trudno będzie zrozumieć bez wyjaśnienia kto odpowiada za to jak jeżdżą autobusy i tramwaje. Za to jak wygląda komunikacja w mieście odpowiada Rafał Dutkiewicz, jako prezydent:

- Odpowiedzialność ostatecznie zawsze ponoszę ja – przyznał się w wywiadzie dla nas Rafał Dutkiewicz zaznaczając jednak, że oddelegował jedną osobę do walki z korkami: - U mnie odpowiada za to Wojciech Adamski – tłumaczy prezydent Wrocławia.



Do tej pory Wojciech Adamski postępował tak, jak nakazywałaby logika: rozkłady jazdy ustalali podlegli mu urzędnicy, a MPK jeździło tak, jak im magistrat (płacący za przewozy) kazał.

Teraz jednak wszystko się zmieniło. Z jakichś powodów zmiany zaplanowało MPK, a urzędnicy wprowadzili je w życie bez sprawdzenia czy mają sens:

- Rozkłady jazdy otrzymaliśmy dopiero w czwartek (zmiany weszły w życie w sobotę – przypis BK), więc dopiero w tym tygodniu dokonujemy analizy rozkładów. Zbieramy również wszystkie krytyczne uwagi pasażerów. Dopiero, gdy rozkłady jazdy zostaną zweryfikowane będzie można ocenić, czy warunki jazdy pogorszyły się – przyznaje Arkadiusz Worońko. Dlaczego taka analiza nie została wprowadzona wcześniej? Odpowiedź kryje się w tym zdaniu: - MPK miało obowiązek zminimalizować przerwy pomiędzy kursowaniem komunikacji dziennej i nocnej – twierdzi Worońko i choć dodaje, że "nie istnieje inny powód wprowadzenia zmian, niż ten, który podałem wyżej" – to należy w to wątpić.



Dlaczego pozwalamy sobie wątpić?

Po pierwsze, jeśli zmiany miałby być rzeczywiście racjonalizacją nowe rozkłady jazdy wymyślaliby urzędnicy, a nie MPK. Przecież oni robią to od lat, a spółka dopiero w tym debiutowała – i jak widać na ulicach – poważnych błędów się nie ustrzegła.

Po drugie, Władysław Smyk, prezes MPK nie ukrywał, że chodzi o oszczędności. Tylko dla kogo? Smyk tłumaczył nam, że dla jego spółki. Tyle tylko, że on mówił nam o niecałym milionie złotych oszczędności, a Arkadiusz Worońko wypowiadający się w imieniu urzędu miasta o dwóch milionach. Skąd ta różnica? Oczywiście budżet spółki i budżet przewozowy miasta to dwie różne rzeczy. MPK na przykład podpisuje umowę na prąd do tramwajów na cały rok, a benzynę dla autobusów po aktualnych cenach rynkowych. Tramwaje wprawdzie są droższe w zakupie, ale tańsze w eksploatacji – bo rzadziej się psują od autobusów. Gdyby więc chodziło o samo MPK można by założyć, że cięcia będą wyglądały trochę inaczej: to tramwaje woziłyby nas między 4 a 5 rano i po 23, a nie nocne autobusy.



Odpowiedzią na tą zagadkę musi być osoba, która w imieniu Rafała Dutkiewicza odpowiada za walkę z korkami: Wojciech Adamski. To jego musiał przekonać prezes MPK do swoich zmian, albo było na odwrót: i przy oporze napotkanym w urzędzie, wiceprezydent nakazał szukanie oszczędności właśnie Władysławowi Smykowi.
Jakkolwiek to wyglądało, nie tylko zgodnie z powiedzeniem: gdy nie wiadomo o co chodzi, chodzi o pieniądze, ale także patrząc na tym kto zyskał na wprowadzanych w skandaliczny sposób oszczędnościach – to właśnie złotówki są kluczem.