To nie są tajemnicze reklamy na wrocławskich budynkach, to poezja wrocławskiego poety

Od 10 lat Wrocławianie i turyści mijając budynki przy ul. Hubskiej i ul. Legnickiej zastanawiają się co to za reklamy są na ścianach. Tylko nieliczni wiedzą, że to przykłady poezji konkretnej autorstwa wrocławskiego poety Stanisława Dróżdża, którego upamiętniono także w Parku Popowickim, a od roku autor ma też swój tramwaj.

Pierwsza, w 2009 roku, pojawiła się „Klepsydra” umieszczona na fasadzie budynku Muzeum Współczesnego Wrocław, które mieście się w bunkrze na pl. Strzegomskim. Sam projekt pochodzi z 1968 roku. W Muzeum w 2022 roku została otwarta stała wystawa twórczości Stanisława Drożdża – w 2024 roku została czasowo zdemontowana i zastąpiła ją wystawa „Dróżdż. Opałka. Winiarski. GRA(nic)α”. 

Kolejne większe prace ścienne pojawiły się  w ramach wrocławskiego projektu „Ścieżki tekstu” zrealizowano w 2016 roku przy okazji Europejskiej Stolicy Kultury. Od tego roku o dziełach Stanisława Dróżdża przypominają mural z pracą „Zapominanie”, na ścianie budynku przy ul. Legnickiej 68-70 (po obydwu stronach kamienicy), czy mural z pracą „Optimum”, na ścianie budynku przy Hubskiej 35.

Kolejną część tego projektu było odsłonięcie instalacji artystycznej autorstwa Barbary Kozłowskiej z 1970 r. zainspirowanej wierszem Dróżdża „Samotność”. Praca jest na stałe w parku Popowickim na polanie Popowickiej. To 45 pomalowanych na niebiesko, pionowych betonowych płyt, zgrupowanych w kwadratową formację 5 x 9, umiejscowioną na środku okrągłego placu.

Natomiast w czerwcu 2025 roku na wrocławskie ulice wyjechał tramwaj im. Stanisława Dróżdża.

Kim był Stanisław Dróżdż? Urodził się w Sławkowie 15 maja 1939 roku, zmarł 29 marca 2009 we Wrocławiu, gdzie mieszkał od 1955 roku. W latach 1959–1964 studiował na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Jego pierwsze utwory poetyckie były nagradzane w konkursach studenckich. Późniejsze, o wiele bardziej minimalistyczne, nie przysporzyły mu popularności. Dróżdża nie przyjęto do Związku Literatów Polskich, Ossolineum nie chciało wydać jego debiutanckiego tomiku.

Poeta ostatecznie związał się ze środowiskiem plastycznym Wrocławia, gdzie przyjęto go do Związku Polskich Artystów Plastyków. Był bliskim znajomym wrocławskich artystów Barbary Kozłowskiej i Zbigniewa Makarewicza. Pomogli oni rozpropagować jego twórczość. Od 1971 roku związany był z Galerią Foksal w Warszawie, a następnie z galeriami Appenix2 i Propaganda.

Dzieła Stanisława Drożdża obecne są w wielu znaczących kolekcjach publicznych i prywatnych: m. in. w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym w Krakowie, MOCAK Muzeum sztuki Współczesnej w Krakowie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Forum Konkrete Kunst w Erfurcie, Schwarz Galleria d’Arte w Mediolanie.