Śląskie niebo - Schlesisches Himmelreich
[middle1]To chyba najsłynniejsze danie kuchni wrocławskiej, a właściwie śląskiej. Podobno w czasach panowania Wilhelma II nie wyobrażano sobie wizyty cesarza we Wrocławiu bez podania na obiad „śląskiego nieba w gębie”. Od wielu specjał jest obecny także w kuchni Berlina, dokąd trafił wraz z emigrującymi Ślązakami.
Głównym produktem wykorzystywanym przy wykonywaniu potrawy jest gotowane, uwędzone lub peklowane wieprzowe mięso z sosem z suszonych owoców. Doprawiana w zależności od wariantu powidłami, cynamonem, cytryną i cukrem.
Suszone owoce moczy się przez całą noc w zimnej wodzie. Następnie wieprzowinę gotuje się około godziny, po czym dodaje namoczone owoce razem z płynem, w którym się moczyły i dogotowuje. Mięso należy wyjąć. Z zachowanego wywaru sporządza się sos, dodając do niego (w celu zagęszczenia) zasmażkę lub gęste powidła. Przygotowany sos doprawia się do smaku cukrem, solą, cynamonem, utartą skórką i sokiem z cytryny (przyprawy w zależności od wariantu potrawy). Mięso kroi się w grube plastry lub na duże kawałki, następnie układa na talerzu z kluskami, polewa sosem i ozdabia owocami. Danie podaje się na ciepło najczęściej z buchtami lub kluskami.