Akademia Przyszłości we Wrocławiu

To jeden z programów Stowarzyszenia Wiosna, stworzony z myślą o dzieciach – tych, które same nie radzą sobie jeszcze z problemami. Każdym z naszych podopiecznych opiekuje się konkretny wolontariusza-tutora – inspiracja, pomocna dłoń i przyjaciel dziecka. Pieczę nad dzieckiem sprawuje również darczyńca. To anonimowa osoba, która przez cały rok daje uczniowi wsparcie.

Akademia Przyszłości nie tylko niesie pomoc dzieciom – dbamy również o to, by nigdy nie było nudno! Członkowie naszego programu to osoby z chęcią organizujące i biorące udział w różnego rodzaju wydarzeniach dla dzieci i wolontariuszy. Największe z nich to Inauguracja, na gromadząca wszystkich wolontariuszy i dzieci oraz Gala Sukcesów podsumowująca całoroczną pracę.

Eventy to także różnego rodzaju wyjścia – gry terenowe, spotkania ze znanymi postaciami ze świata mediów, czy też koncerty – każdy znajdzie coś dla siebie. Akademia to wiele możliwości rozwoju. Prócz bycia wolontariuszem, możemy rozwijać się jako trenerzy, liderzy, szkoleniowcy, zespół logistyczny czy zespół PR – każdy może spełnić się w wymarzonej dziedzinie.

Mądra pomoc to główna idea Stowarzyszenia Wiosna. To wspieranie drugiego człowieka, inspirowanie go do działania i pokazanie ścieżek, którymi należy podążać, aby efekty naszej pracy były długotrwałe. Prezes Stowarzyszenia, ksiądz Jacek Stryczek tłumaczy w bardzo prosty sposób, czym jest mądra pomoc – możemy pomóc głodnemu, dając mu rybę lub wędkę. W przypadku ryby pomoc będzie krótkotrwała, w przypadku wędki – prawdopodobne jest, że jej efekty zostaną na dłużej. Zdarza się jednak, że ktoś dostanie od nas wędkę i zamiast nauczyć się łowić, sprzeda ją i kupi sobie rybę, wtedy długotrwała pomoc idzie na marne. Ksiądz Stryczek widzi rozwiązanie. Wie, jak mądrze pomóc – tu nie jest potrzebna ani ryba, ani wędka. Musimy dać komuś umiejętność bycia dobrym wędkarzem.

Zajęcia z dzieckiem to dla tutorów ogromne wyzwanie. Wolontariusze budują zaufanie, sprawiają, że dziecko czuje się bezpiecznie oraz wydobywają z niego wszystko to, co najlepsze – inspirują do wzrastania. Tutor uczy podopiecznego, jak zostać dobrym wędkarzem. Nie wyręcza, lecz pokazuje nowe rozwiązania i możliwości. Praca tutora jest skuteczna przede wszystkim dlatego, że opiera się na unikatowym systemie motywatorów zmiany.

Ksiądz Stryczek określa ten sposób jako uruchomienie pewnego „przycisku”, dzięki któremu nieśmiały i przeciętny uczeń szkoły podstawowej uwierzy, że wszystko może się zmienić, osiągnięcie sukcesu jest możliwe. Praca tutora z dzieckiem, uśmiech, optymizm i wiara w siłę stworzonego duetu, sprawia, że podopieczny wierzy, że to, co pozornie nieosiągalne znajdzie się w zasięgu ręki i przyniesie korzyści – mały uczeń akademii może osiągnąć sukces i w przyszłości zostać prezesem firmy czy piłkarzem.

Kim są podopieczni? Patryś był bardzo skrytym i pozbawionym pewności siebie chłopczykiem – mówi jedna z wolontariuszek z Wrocławia. – Wychowuje go babcia, kontakt z rodzicami jest znikomy, dlatego Patryś czuje się gorszy od innych, co przekłada się na jego relacje z rówieśnikami i jest jedną z przyczyn problemów w szkole. Nie wspominam miło pierwszego spotkania z Partykiem – chłopiec był zawstydzony i wycofany. Rozumiałam to – Patryś to tylko dziewięciolatek, widział mnie pierwszy raz w życiu. Bałam się jednak, że chłopiec nigdy mnie nie polubi. Bardzo się myliłam! Po dwóch latach zajęć mogę stwierdzić, że staliśmy się przyjaciółmi. Patryk opowiada o sobie, chętniej współpracuje i jestem pewna, że w głębi duszy na pewno bardzo mnie lubi i ufa mi. Niełatwo było zdobyć zaufanie, jednak dzięki wsparciu liderki i innych tutorów z kolegium nie poddawałam się i walczyłam o sympatię i zaufanie mojego podopiecznego - opowiada.

Studenci Akademii Przyszłości to dzieci po przejściach, z wieloma problemami i nierzadko trudną przeszłością. Rolą tutora jest pokazanie dziecku, że nie musi ono powielać znanych mu schematów z otaczającej go rzeczywistości – jeśli tylko chce może wygrywać i każdego dnia osiągać sukcesy.

- Będąc w akademii wiele się nauczyłam i poznałam wspaniałych ludzi. Wiem, co to cierpliwość, współczucie i bezinteresowne dobro. Nauczyłam się być odpowiedzialną za siebie i drugiego człowieka a dzięki zajęciom z dzieckiem patrzę na świat z innej, ciekawszej perspektywy. Szkolenia i spotkania z przyjaciółmi z akademii pokazały mi, jak wiele możemy osiągnąć, działając razem – opowiada tutorka.