To miasteczko jest niczym szwajcarskie Davos. Fasada tego budynku zachwyca, widoki są jak z bajki

Szpital „Wysoka Łąka” w Kowarach to wyjątkowy przykład secesyjnej architektury sanatoryjnej z początku XX wieku. Eklektyczny budynek powstał w latach 1900-1902 i na początku mógł pomieścić 500 kuracjuszy. Został posadowiony w parku o powierzchni aż 5 ha, zaprojektowanym przez architekta ogrodowego Mentzela. W trakcie dwóch wojen światowych leczono w nim rannych żołnierzy. Dziś pracują tu lekarze, specjalizujący się w diagnozie i leczeniu chorób płuc.

Budynek odznacza się licznymi werandami, wieżyczkami, szczytami oraz tarasami, które zostały zaprojektowane tak, żeby stworzyć pacjentom, jak najlepsze warunki do wypoczynku. Dzięki temu, że szpital stoi na wzniesieniu, można stąd podziwiać wschodnią część Karkonoszy.

Elewacje budynku oraz jego wnętrza zostały ozdobione motywami roślinnymi i zwierzęcymi. Na szczególną uwagę zasługuje świetlica z kaplicą oraz jadalnia, usytuowane na pierwszym piętrze. Oba pomieszczenia są bogato zdobione ornamentami secesyjnymi, a sufity zostały pokryte drewnem. W holu, wprost przy wejściu, na gości czeka rzeźba przedstawiająca Ilioneusa, znanego z mitologii greckiej. Mężczyzna został śmiertelnie przebity strzałą, choć przed śmiercią wznosił błagalnie ręce ku górze z prośbą o uratowanie życia. Na postumencie umieszczona jest sentencja w języku niemieckim: „Strzeż się złego, ucz dobrego, szanuj stare”. Rzeźba została przeniesiona do szpitala z prywatnego cmentarza w Bukowcu, który należał do Karla Hasse, wrocławskiego anatoma.

W niedalekiej odległości od szpitala Wysoka Łąka znajduje się szpital Bukowiec, czyli drugie sanatorium, powstałe na początku XX wieku. Jego budowa miała miejsce w latach 1916-1920 i pierwotnie funkcjonowało jako ośrodek leczenia chorób płuc. Współcześnie pełni rolę szpitala ogólnego. Budynek otacza zabytkowy park oraz wille, zaprojektowane w podobnym czasie, co sanatoria. Należały do urzędników i zatrudnionych tu lekarzy. Do dziś pełną funkcje mieszkalne i doskonale wpisują się w koloryt otoczenia.

Kowary słyną z wielu atrakcji turystycznych, którym warto poświęcić uwagę. Obok słynnych szpitali znajdują się tu także: - Nowy Dwór, XVI-wieczny pałac, który obecnie znajduje się w prywatnych rękach, ale można go oglądać z zewnątrz. Pierwotnie należał do Caspara Schaffgotscha, który podarował go swojemu synowi. Budowla przez wieki przechodziła kolejne modernizacje. Ostatnia miała miejsce w 1913 roku i zawdzięcza jej swój obecny kształt. - Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska to kolejna atrakcja, którą pokochają dorośli i dzieci. Na terenie parku znajduje się kilkadziesiąt modeli zabytków regionu, w tym również naturalnych, jak Śnieżka (najwyższy szczyt Karkonoszy). - Stara Fabryka Dywanów, czyli Muzeum Sentymentów gwarantuje odwiedzającym podróż w czasie po minionych dekadach PRL-u. We wnętrzu znajdują się rozmaite eksponaty, w tym prawdopodobnie największy zbiór makatek na świecie. - Sztolnie w Kowarach: Podziemna trasa turystyczna w byłej Kopalni Podgórze ma około 1600 metrów długości i pozwala poznać historię dolnośląskiego górnictwa od XIII wieku aż po tajną eksploatację uranu w czasach PRL. Zwiedzanie trwa około 1 godziny i 20 minut, odbywa się w towarzystwie przewodnika. Trasa nie jest oświetlona, więc uczestnicy otrzymują do rąk lampy górnicze.

Z Wrocławia do Kowar (ok. 120–130 km) można dojechać na kilka sposobów: samochodem, autobusem lub pociągiem z przesiadkami. Najmniej uczęszczana, a najbardziej malownicza jest trasa samochodowa, biegnąca przez Wrocław, Strzegom, Bolków i Kaczorów. Czas dojazdu wyniesie ok. 2 h. Po drodze czekają na nas urocze widoki i górskie serpentyny. Częściej wybierana jest droga przez A4, biegnąca do Jawora, skąd trzeba odbić w kierunku Kowar. Tam dojedziemy też autobusem, który ma bezpośrednie połączenie z Wrocławia do Jeleniej Góry. Podróż zajmie od 3-4 h. Podobnie będzie koleją. Z Wrocławia dostaniemy się na dworzec w Jeleniej Górze. W obu przypadkach do Kowar jazdę będziemy musieli kontynuować busem lub autobusem.