Pamiętacie sklepy mięsne z PRL? Te zdjęcia przywrócą wspomnienia!

Charakterystyczny obrazek: pusta witryna sklepowa, białe kafle i “gołe haki”. A pod sklepem tłum ludzi, którzy czekają, kiedy “rzucą”. Mięso w PRL-u było produktem niezwykle pożądanym i bardzo deficytowym.

Sklep mięsny z “gołymi hakami” jest jednym z rozpoznawalnych symboli PRL-u. I chociaż towaru nie było, ustawiały się pod tymi przybytkami ogromne kolejki. Sklep mięsny z tamtych czasów oglądać można w Centrum Historii Zajezdnia.

KLIKNIJ I ZOBACZ ZDJĘCIA

Wojenny głód w latach 50. wciąż pozostawał żywym wspomnieniem. Mięso zaczęło być symbolem dostatku i dobrobytu. Znacie to: “naleśniki to danie podwieczorkowe, a bez mięsa nie ma obiadu”? To właśnie wtedy zakorzeniło się przekonanie, że można, a nawet należy jeść mięso codziennie. Potrzeby zatem rosły szybciej niż świnie, krowy i kury, których ciała po uśmierceniu miały te potrzeby zaspokajać. Im dalej w PRL, tym więcej problemów: ekonomicznych, gospodarczych. W gospodarce centralnie planowanej, gdy państwo chciało mieć kontrolę nad wszystkim, produkcja nie nadążała.

KLIKNIJ I ZOBACZ ZDJĘCIA

Handel mięsem nabrał szybko wymiaru politycznego. Doskonałym i tragicznym tego dowodem jest “afera mięsna”. W 1964 r. w pokazowym procesie został skazany dyrektor Miejskiego Handlu Mięsem Warszawa Praga. Zarzuty dotyczyły m.in. łapówek, fałszowania faktur, zamiany lepszego towaru na gorszy. I chociaż za zarzucane czyny - do których dyrektor się przyznał - groziła kara do 5 lat więzienia, skazano go niezgodnie z peerelowską konstytucją na karę śmierci, a wyrok wykonano. Dopiero w roku 2004 Sąd Najwyższy uchylił wyroki w aferze mięsnej.

Mięso w Polsce Ludowej było towarem niezwykle pożądanym. Pod sklepami ustawiały się ogromne kolejki, w których ludzie czekali aż “rzucą towar’. Do większych miast jeździły “baby z mięsem”, które nielegalnie dilowały wiejskimi wyrobami. Reglamentacja została wprowadzona w lutym 1981 r. Od wtedy mięso kupowało się na kartki.