We wrocławskim zoo podziwiano nie tylko zwierzęta. Ludzi też

Wrocławskie zoo przygotowuje się do 160. urodzin. Na początku było 189 zwierząt. Teraz jest ich około 12 tysięcy. Brama wejściowa to nawiązanie do berlińskiej Bramy Brandenburskiej. A pierwsze rekordy frekwencji bito prezentując nie zwierzęta, a... ludzi. Organizowano tutaj czasowe pokazy przedstawicieli plemion żyjących z dala od nowożytnej cywilizacji. Zaproszone grupy egzotycznych społeczności demonstrowały folklor i tryb życia swego plemienia. Latem 1904 roku w kolejce do „Wystawy Ludów Egzotycznych” w ogrodzie zoologicznym w Breslau ustawiło się aż 41 tysięcy osób!

KLIKNIJ I ZOBACZ ZDJĘCIA

Wrocławski ogród zoologiczny otwarty został 10 lipca 1865 roku. Jest najstarszym na obecnych ziemiach polskich ogrodem zoologicznym. Powierzchnia ogrodu to 33 hektary.

Pomysł utworzenia ogrodu powstał w połowie XIX wieku. W 1863 roku rozpoczął prace komitet organizacyjny ds. budowy zoo. Władze miasta przekazały tereny pod projektowany ogród. Ogród powstał w sąsiedztwie toru wyścigów konnych, w odległej i niezamieszkałej jeszcze okolicy Parku Szczytnickiego, do której można było dotrzeć z miasta omnibusami i odrzańskimi statkami. Dyrektorem już w trakcie budowy, w 1864 roku, został dr Franz Schlegel, przyrodnik i lekarz. Po dwóch latach budowy, 10 lipca 1865 ogród został otwarty. Wystawiano wówczas 189 zwierząt, m.in. daniele, lamy, niedźwiedzie, sarny, strusie, wielbłądy, wilki i jedną zebrę.

Najstarsze budowle to Baszta niedźwiedzi - wybudowana w 1863/64, Dom dużych drapieżców  z 1874/75, Słoniarnia - powstała w 1888 czy Pawilon małp, który powstał rok wcześniej. Drewniana brama w stylu japońskim, znajdująca się w ogrodzeniu Zoo od strony południowej na wale nadodrzańskim, powstała w 1912 roku. Natomiast obecna brama wejściowa pochodzi z roku 1935 i jest projektu Richarda Konwiarza, a miała być modernistyczną parafrazą berlińskiej Bramy Brandenburskiej.

W 1875 roku zwierzyniec liczył blisko 800 okazów; najcenniejszym zakupem z pierwszego okresu istnienia ogrodu był słoń indyjski, którego kupiono w roku 1873 za 450 ówczesnych funtów szterlingów; sumę tę z uwzględnieniem siły nabywczej można porównać z 200 tysiącami funtów z czasów współczesnych.

W 1876 r. zaczęto na terenie zoo organizować także czasowe pokazy przedstawicieli plemion żyjących z dala od nowożytnej cywilizacji. Zaproszone grupy egzotycznych społeczności demonstrowały folklor i tryb życia swego plemienia. Pokazy cieszyły się wielką popularnością i odbywały się do I wojny światowej. Latem 1904 roku w kolejce do „Wystawy Ludów Egzotycznych” w ogrodzie zoologicznym w Breslau ustawiło się aż 41 tysięcy osób.  Jest to największa dzienna liczba gości w całej historii niemieckiego i polskiego zoo.

Wrocławskie zoo od 1865 roku działa z dwiema krótkimi przerwami. Nie działało w okresie od 1921 r. do 1 maja 1927 z powodu zubożenia miasta i państwa niemieckiego po I wojnie światowej. Zamknięte też było od kwietnia 1945 roku do 18 lipca 1948 w związku z oblężeniem Wrocławia i likwidacją zwierząt.

Po włączeniu Wrocławia do Polski pierwszym polskim dyrektorem wrocławskiego Zoo został Karol Łukaszewicz. Otwarto je 18 lipca 1948 r. w ramach Wystawy Ziem Odzyskanych, a posiadało ono wówczas zwierzęta z 60 gatunków reprezentowanych przez 150 zwierząt, w tym 84 osobników pochodziło z wrocławskiego ogrodu z czasów niemieckich (niektóre przetrwały na podwrocławskich wsiach).

JAK ZMIENIAŁO SIĘ WROCŁAWSKIE ZOO, KOGO I CO MOŻNA BYŁO TAM SPOTKAĆ PRZEZ 159 LAT - KLIKNIJ I ZOBACZ

zdjęcia fotopolska.eu

re