Atak paniki to jedna z najlepszych polskich komedii ostatnich lat [RECENZJA]

Wygląda na to, że wreszcie pojawiła się zabawna i inteligentna polska komedia na miarę klasyków Stanisława Barei. „Atak paniki” to odjazdowa jazda bez trzymanki, której oglądanie może przynieść widzom wiele frajdy. Film w piątek wchodzi do kin.

Mam problem z polskimi komediami, które są oparte na przaśnych, nie śmiesznych dowcipach i wulgaryzmach. Tęskniłem za filmami na miarę „Misia” czy „Rozmów kontrolowanych” i zastanawiałem się, w czym tkwi problem, jeśli chodzi o współczesne polskie komedie. Być może pośrednio wynika to z faktu, że wielu Polaków ma problemy z autoironią i dystansem do siebie. Osobną sprawą są drętwe dialogi w filmach i nieudolne kalkowanie amerykańskich komedii romantycznych.

Na szczęście nadzieja jest w młodych filmowcach takich jak Paweł Maślona (scenarzysta nagradzanego na świecie „Demona” Marcina Wrony). Po „Ataku paniki” widać, że ma on ucho do dialogów, talent do pisania i dużo pomysłów. Być może nawet poniosły go ambicje i pomysły. W swoim debiutanckim filmie zdarza mu się szarżować. Bohaterów i pomysłów jest za dużo, przez co wyszedł z tego film nierówny, który jednak wciąż może robić wrażenie. Mnie zachwyciło jego tempo i galeria bohaterów przeżywających tragikomiczne przygody. To aktorski koncert, w którym każdy z aktorów ma swoje pięć minut, a błyszczą m.in. Magdalena Popławska, Aleksandra Pisuła, ale też Dorota Segda i Artur Żmijewski. W tym filmie zagrała też związana z Wrocławskim Teatrem Współczesnym Maria Kania.

„Atak paniki” to wyrazisty komediowy głos w polskim kinie, a przede wszystkim świadectwo wielkiego talentu i potencjału. Warto obserwować dalszy przebieg kariery Pawła Maślony, choć w tej świetnej komedii przeszkadzają mi zbyt duże ambicje reżysera. Nie zmienia to faktu, że od lat czekałem na taką polską komedię. Jej oglądanie może przynieść widzom sporo radości i satysfakcji, choć w trakcie seansu do ust może się cisnąć pytanie: „z kogo się śmiejecie?”.