Jak sprawdzić twardość wody? SKALA

Pod względem zawartości wapnia i magnezu woda butelkowana nie jest lepsza od wody z kranu – oznacza to, że jesteśmy narażeni na picie twardej wody, która może być szkodliwa dla naszego zdrowia.

Skala twardości wody

Zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dla wody pitnej to zawartość wapnia - 20-80 mg/l; magnezu - 10-30 mg / l. Nie każda woda spełnia te warunki. Głównym czynnikiem wpływającym na wartość twardości jest rozpuszczanie skał zawierających wapń i magnez (wapień, dolomit), gdy przepływa przez nie naturalna woda. Podstawą zaopatrzenia w wodę są wody powierzchniowe - zasoby wodne rzek i zbiorników wodnych. Wody powierzchniowe są na ogół bardziej miękkie niż wody gruntowe, w szczególności ze źródeł artezyjskich.

Różny poziom rozpuszczonych w wodzie soli wapnia Ca i magnezu Mg charakteryzuje tzw. twardość całkowitą wody. Wodorowęglany magnezu i potasu tworzą twardość węglanową (tymczasową), która jest całkowicie eliminowana przez przedłużone gotowanie wody, ale zamienia się w nierozpuszczalny osad z uwolnieniem dwutlenku węgla. Płytka lub kamień na powierzchniach wymiany ciepła, a także dwutlenek węgla, prowadzący do intensywnej korozji metali, to czynniki, które znacząco wpływają na sprawność urządzeń parowych, zwłaszcza kotłów o dużej mocy. Dlatego zmiękczanie wody wymaga późniejszego usunięcia powstałego dwutlenku węgla i usunięcia nierozpuszczalnych soli. Całkowita twardość jest mierzona w różnych krajach w innych jednostkach:

Przy twardości do 4 mg-eq / l woda jest uważana za miękką;

Aby oszacować twardość wody, przelicz odczyt licznika zgodnie z następującą zasadą:

Zmiękczacze wody dostępne na stronie sklepu: https://oxyshop.pl/zmiekczacze-wody/

Negatywne skutki twardej wody

Człowiek składa się w 70-80% z wody; ludzki mózg - z 85%. Woda jest głównym rozpuszczalnikiem w ludzkim ciele, transportowane są w niej wszystkie substancje - sole, tlen, enzymy, hormony. Dlatego wszystkie substancje wytwarzane przez nasz organizm są rozpuszczalne w wodzie. Przy rozpuszczaniu substancji bardzo ważny jest skład chemiczny wody, ponieważ im więcej zanieczyszczeń w wodzie, tym gorzej rozpuszcza substancje.

Wszystkie związki organiczne w wodzie można warunkowo podzielić na małe (wielkość cząsteczki - mniej niż 100 kilodaltonów) i duże (wielkość cząsteczki - od 100 kilodaltonów). Najbardziej niebezpieczne dla człowieka są duże związki organiczne, które w 90% są rakotwórcze lub mutagenne. Najbardziej niebezpieczne są związki chloroorganiczne powstające podczas gotowania wody chlorowanej. Są silnymi czynnikami rakotwórczymi, mutagenami i toksynami. Pozostałe 10% dużej materii organicznej jest co najwyżej obojętne w stosunku do organizmu. Istnieją tylko 2-3 duże związki organiczne pożyteczne dla człowieka, rozpuszczone w wodzie (są to enzymy niezbędne w bardzo małych dawkach). Ekspozycja organiczna rozpoczyna się natychmiast po wypiciu. W zależności od dawki może to być 18-20 dni lub, jeśli dawka jest duża, 8-12 miesięcy.

Zawarte w wodzie jony metali ciężkich, dostające się do naszego organizmu, pozostają tam na zawsze, można je usunąć tylko przy pomocy białek mleka. Osiągając określone stężenie w organizmie, zaczynają działać destrukcyjnie – powodują zatrucia, mutacje. Oprócz tego, że same zatruwają organizm człowieka, zatykają go również czysto mechanicznie – jony metali ciężkich osadzają się na ściankach układów organizmu i zatykają kanały nerkowe, wątrobowe, zmniejszając tym samym ich zdolność filtracyjną. W związku z tym prowadzi to do akumulacji toksyn i produktów przemiany materii komórek naszego organizmu, tj. samozatrucie organizmu, ponieważ to wątroba jest odpowiedzialna za przetwarzanie toksycznych substancji, które dostają się do naszego organizmu i produktów przemiany materii, a nerki są odpowiedzialne za ich wydalanie.

Mangan zatyka kanaliki komórek nerwowych. Zmniejsza się przewodnictwo impulsu nerwowego, w wyniku czego pojawia się zmęczenie, senność, zmniejsza się szybkość reakcji, wydolność, zawroty głowy, stany depresyjne, depresyjne. Zatrucie manganem u dzieci i embrionów (gdy kobieta jest w ciąży) jest szczególnie niebezpieczne. Mangan jest prawie niemożliwy do usunięcia z organizmu; Bardzo trudno jest zdiagnozować zatrucie man