Plac Jana Pawła II w ścisłym centrum Wrocławia powstał krótko po zdobyciu miasta przez wojska napoleońskie w 1807 roku i zburzeniu wkrótce potem – na rozkaz zwycięzców – fortyfikacji miejskich. W Breslau mieszkańcy spotykali się tam pod pomnikiem Bismarcka i przy fontannie. Po wojnie kojarzony był z najstarszym szpitalem miejskim, a potem - z przejściem podziemnym.
ZOBACZ NA ZDJĘCIACH JAK ZMIENIAŁ SIĘ PLAC JANA PAWŁA II - KLIKNIJ
Na terenach, które powstały po zburzeniu murów urządzono w 1813 roku ciąg spacerowy, a stojąca nad fosą Brama Mikołajska (wiodły od niej w kierunku Rynku dwie ulice: Ruska i św. Mikołaja) została zburzona w 1820. Przez fosę przerzucono w 1822 żeliwny most, nazwany Królewskim (Königsbrücke), skąd prowadził dalej na zachód trakt (obecna ulica Legnicka) w kierunku Leśnicy i Środy Śląskiej.
Pierwsze założenia urbanistyczne dla placu na przedpolu Bramy Mikołajskiej wykonane zostały w 1815 r. Ostatecznie, po zburzeniu bramy i wybudowaniu mostu, utworzono w tym miejscu (1823) prostokątny plac o powierzchni około pół hektara, który nazwano po prostu placem przed Mostem Królewskim (An-der-Königsbrücke-Platz), później placem Królewskim (Königsplatz). Po niespełna pół wieku (1866), w związku z rozwojem potrzeb komunikacyjnych miasta, most Królewski zlikwidowano (znajdujący się pod mostem odcinek fosy został zasypany, pozostawiono tylko podziemny kanał łączący wody rozdzielonych części fosy), a sam plac został wedle projektu budowniczego miejskiego poszerzony i wzbogacony o dalsze zieleńce i kwietniki; jego powierzchnia wzrosła – głównie kosztem zasypanej części fosy – do 1,5 hektara. Na północnym skraju placu, w osi fosy, ustawiono pomnik Ottona von Bismarcka (1900), a naprzeciw, na skraju południowym – fontannę z rzeźbami przedstawiającymi „Walkę i Zwycięstwo” (1905). Fontannę tę wraz z rzeźbami w 1970 przesunięto – w wyniku rosnących wciąż potrzeb komunikacyjnych – o kilka metrów na południe.
W 1945 większość zabudowań przy placu została zburzona w wyniku zniszczeń w czasie oblężenia Festung Breslau, a pomnik Bismarcka krótko po kapitulacji miasta (fontanna po przeciwnej stronie zachowała się do dziś). Zachowała się tylko bogata kamienica czynszowa z 1841 (przebudowana w 1879 na pałac, później siedziba Śląskiego Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia) po stronie południowo-zachodniej (na rogu Podwala), obecnie siedziba Akademii Muzycznej. W 1945 plac przemianowano nadając mu nazwę 1 Maja.
W 1967 przy placu wzniesiono biurowiec „Cuprum”. W latach 1979–1981 wybudowano pod skrzyżowaniem podziemne przejścia dla pieszych (ostatecznie oddane do eksploatacji w marcu 1984; odtworzono w nim częściowo układ fundamentów Bramy Mikołajskiej, ale nie wyeksponowano ich pozostałości; ponadto zlikwidowano pętlę tramwajową znajdującą się przed biurowcem „Cuprum”).
1 stycznia 2006 patronem placu został zmarły poprzedniego roku papież Jana Paweł II. W maju 2015 zakończono rozbiórkę biurowca „Cuprum”.
Przy placu od 1526 roku do 2007 działał szpital. Jeszcze w 1945 roku nosił nazwę pod wezwaniem Wszystkich Świętych, potem został przemianowany Wojewódzki Szpital im. Józefa Babińskiego. Na jego terenie obecnie są apartamentowce i biurowce.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze