Na wakacje mogliśmy latać spod „Astry”. Tam było lotnisko

Ostatni samolot odleciał stamtąd w 1979 roku. Potem rozpoczęto budowę wielkiego osiedla. Nazwy ulic - Balonowa, Skrzydlata, Szybowcowa, Latawcowa, Sterowcowa, Samolotowa czy bulwarów: Dedala i Ikara - nawiązują do lotniczej przeszłości tego miejsca, która rozpoczęła się w 1910 roku.

JAK KIEDYŚ WYGLĄDAŁ GĄDÓW MAŁY I DAWNE LOTNISKO

Flughafen Klein-Gandau było to jedno z pierwszych lotnisk w Niemczech i aż do zbudowania w 1936 lotniska na Strachowicach (Flughafen Schöngarten) jedyne we Wrocławiu. Leżało bezpośrednio przy trasie wylotowej na zachód, w odległości pięciu kilometrów od centrum. Połączenie z centrum miasta zapewniała linia tramwajowa nr 6 mająca trasę: ul. Gliniana, ul. Borowska, ul. Hugonna Kołłątaja, Rynek, pl. Jana Pawła II, ul. Legnicka.

W 1910 postawiono tam przenośny hangar do bazowania sterowców. Pierwszą stałą infrastrukturę stanowiły trzy hangary przy Gandauer Str.

Od 1920 w wyniku postanowień Traktatu Wersalskiego było to wyłącznie lotnisko cywilne. Pełny rozwój lotniska datuje się na lata 30., kiedy obsługiwało regularne loty krajowe do Berlina, Szczecina, Jeleniej Góry, Gliwic, Goerlitz, Drezna, Lipska i Halle, a także zagraniczne do Warszawy i Pragi. Odbywały się tu loty szybowcowe i skoki spadochronowe.

W 1932 r. wybudowano betonowy hangar z wieżą przy dzisiejszej ulicy Lotniczej. W 1937 r. uroczyście oddano do użytku nowoczesny – istniejący do dziś – budynek zarządu lotniska, z wieżą kontroli lotów, reprezentacyjną halą przylotów i restauracją na tarasie widokowym. W latach 1900-1901 celem domknięcia pierścienia twierdzy oraz ochrony lotniska wybudowano na jego południowej krawędzi przy ul. Bystrzyckiej betonowy kompanijny schron piechoty oraz wybetonowano podjazd, ale lotnisko przez cały czas istnienia miało miękką, trawiastą nawierzchnię.

W czasie drugiej wojny światowej oba wrocławskie lotniska: Klein-Gandau i Schöngarten były bazami operacyjnymi dla lotnictwa, wchodzącego w skład Luftflotte 4, podczas inwazji na Polskę.

W 1945 roku był to strategiczny punkt obrony miasta. W połowie lutego pierścień oblężenia wokół Festung Breslau został zamknięty i od tego czasu droga powietrzna był jedyną metodą zaopatrzenia i ewakuacji rannych. Ostatecznie, lotnisko bronione przez spadochroniarzy, zostało zdobyte 1 kwietnia.

Zniszczenia wojenne uniemożliwiały korzystanie z lotniska. Teren musiał zostać rozminowany. Wyrównywanie lejów i usuwanie pozostałości po walkach trwało aż do 1947 r.

W dawnym hangarze powstała filia bielskich zakładów szybowcowych. Do 1979 roku zbudowano przeszło 1000 maszyn.

W latach 1946-1958 Gądów obsługiwał regularne loty cywilne linii lotniczych PLL LOT (Strachowice było w tym czasie używane prawie wyłącznie przez wojsko). Na lotnisku tym było centrum wrocławskiej społeczności lotniczej. Na Gądowie działały m.in. Centrum Wyszkolenia Lotniczego, lotnictwo sanitarne, agrolotnictwo, zakłady szybowcowe, stacja meteorologiczna. Uczył się tu latać m.in. Mirosław Hermaszewski. W 1978 przeprowadzono ostatnie szkolenie szybowcowe i skoki spadochronowe, po czym zamknięto lotnisko.

W połowie lat 70. teren Gądowa przeznaczono pod zabudowę mieszkaniową i podjęto decyzję o likwidacji lotniska. Na jego miejscu powstało duże osiedle.

Zdjęcia fotopolska.eu