Oaza chłodu w samym centrum Wrocławia. Ależ tu pachnie ziołami!

Wchodząc do Żyjni, od razu uderza nas nietypowa dla instytucji kultury, domowa atmosfera. – Pachnie u nas geranium. To kwiaty, które bardzo kojarzą się z naszymi babciami – uśmiechają się pracownicy BWA. – Geranium ma też działanie przeciwbólowe, dawniej takich liści używało się na przykład jako domowy ratunek na ból ucha.

Twórcy przestrzeni chcą, by Wrocławianie w końcu pozwolili sobie na pełen relaks w przestrzeni publicznej. Służą do tego między innymi specjalne posłania. – U nas można się po prostu położyć. Sienniki wręcz zachęcają do przybrania pozycji leżącej. Zwykle to dla nas bardzo nienaturalne, by leżeć w miejscach publicznych. A te sienniki są tu po to, żebyśmy wreszcie zaczęli sobie na to pozwalać – tłumaczą pracownicy galerii.

Kawałek domu w sercu Wrocławia

Żyjnia jest zaprojektowana w taki sposób, by zacierać granice między instytucją publiczną a prywatnym domem. Goście mogą tu przynieść własne jedzenie, odgrzać posiłek na palniku czy w mikrofali, a w specjalnej strefie nazwanej "Pojnią" – samodzielnie nalać sobie wody.

– Stojąca u nas zmywarka celowo burzy wrażenie przebywania w lokalu. Zazwyczaj z takiego AGD korzystamy przecież, gdy jesteśmy goszczeni w czyimś domu. Żyjnia ma dokładnie taka być, ma wyjść do ludzi – słyszymy od obsługi.

Oddanie części "domowych" obowiązków w ręce odwiedzających okazało się strzałem w dziesiątkę. – Ludzie dbają u nas o porządek w kuchni, a to pokazuje, że gesty zaufania ze strony instytucji po prostu się opłacają. Zwykle ludzie nie dbają o rzeczy, które wyglądają, jakby były zostawione same sobie. Ale jak widać, że to miejsce jest dla kogoś ważne i że ktoś o nie na co dzień dba, to goście też zaczynają dbać – zauważają pracownicy.

Atmosfera tego miejsca budzi wielkie emocje, szczególnie wśród turystów: – Zagraniczni goście bardzo się dziwią. Ciągle pytają, ile trzeba zapłacić za wejście. Kiedy dowiadują się, że to wszystko jest za darmo, są wprost przeszczęśliwi.

Sztuka, której można dotknąć 

Koncepcja sanatorium nie oznacza, że brakuje tu sztuki – wręcz przeciwnie, jest ona na wyciągnięcie ręki. – U nas można dotykać prawie wszystkich eksponatów, w przeciwieństwie do większości tradycyjnych galerii – dodaje obsługa. – Co jakiś czas pojawiają się nowe instalacje czy rzeźby, ale mamy też swoje stałe elementy. Obecnie mamy na przykład tunel dla dzieci w kształcie dżdżownicy czy małą salę kinową, w której można zobaczyć "Cały rok wilków" nagrany przez fotopułapki z Wielkopolski i Ziemi Lubuskiej.

Na wystawie znajdziemy również nostalgiczne starocie, takie jak legendarne, stare radio Śnieżka czy aparat Diadynamik do tworzenia prądów leczniczych rodem z dawnych sanatoriów. Na regałach czekają zaś książki o sztuce – zarówno w języku polskim, jak i angielskim.

Oaza wytchnienia przy Świdnickiej 4 jest przestrzenią otwartą dla wszystkich – cały obiekt jest w pełni dostosowany do potrzeb osób poruszających się na wózkach.