Po 80 latach w Bastionie Sakwowym odbudowana zostanie glorieta

Remont Bastionu Sakwowego, znanego też jako Wzgórze Partyzantów, rozpoczął się w 2022 r. Pierwszy etap, który pochłonął 30 mln złotych zakończył się w czerwcu ubiegłego roku. Obecnie końca dobiega drugi. Na szczycie wzgórza montowane jest nowe oświetlenie, ławki i poręcze. Ale to nie koniec, prezydent Wrocławia zapowiedział, że znów będzie tam glorieta, którą Niemcy zburzyli podczas obrony Festung Breslau.

Efekty prac drugiego etapu będziemy mogli oglądać za kilka tygodni, ale prezydent już pokazał zmiany. Prace obejmowały remont zabytkowego, pochodzącego z końcówki XIX wieku, ceglanego budynku z toaletami od ul. Nowej oraz przebudowę ścieżek na szczyt wzgórza – polegającą na ułożeniu nowej nawierzchni, oświetleniu i montażu uchwytów dla osób z ograniczeniami ruchowymi.

Dodatkowo w tym etapie wykonawca dokonał renowacji muru za toaletami, przebudowy schodów przy budynku obserwatorium, odnowienia pozostałości po gloriettcie oraz montażu koszy na śmieci i stojaków na rowery.

Podczas drugiego etapu odkryto fundamenty gloriety: – Budowlańcy zerwali na szczycie wzgórza bardzo zniszczoną warstwę lastriko, którym po wojnie zasłonięto pozostałości wieży widokowej. Pod spodem były zakryte przez blisko 80 lat, ściany fundamentowe. Widać m.in. obrys okrągłej klatki schodowej, w której biegły spiralne schody na górę – mówił pod koniec stycznia prezydent Wrocławia Jacek Sutryk. Co dalej? Prezydent teraz pokazał dawne rysunki, które pomogą w przywróceniu gloriety. Miasto przyjęło już plan zagospodarowania przestrzennego, który na to pozwala.

Przypomnijmy, że autorem projektu zabudowy wzgórza był Carl Schmidt, a inwestycję ufundowali wrocławscy kupcy Adolf i Gustaw Liebich. Nieszczęśliwie Gustaw zmarł w trakcie budowy, dlatego brat postanowił upamiętnić go, nadając górującej nad kompleksowi nazwę „Wzgórze Liebicha”.

Glorieta to budowla w formie małego, otwartego pawilonu z kolumnami, stosowano ją jako zamknięcie osi kompozycyjnych. Wrocławską glorietę na wzgórzu zburzyli sami Niemcy pod koniec II wojny światowej. W kazamatach wzgórza mieścił się wówczas obrony „Festung Breslau” i obawiano się, że podczas oblężenia będzie ona doskonałym punktem nawigacyjnym dla radzieckich pilotów.