Skarby Wrocławia. Eksperymentalny projekt dydaktyczny

Prezentowana od 7 lutego na wrocławskim rynku wystawa dotyczyć będzie utraconych przez Wrocław w wyniku II wojny światowej zabytków, a także prób ich odnajdywania i odzyskiwania.

Po zakończeniu II wojny światowej polscy delegaci Ministerstwa Kultury i Sztuki przystąpili do inwentaryzacji i zabezpieczenia zastanych na Dolnym Śląsku zbiorów sztuki. Wiele z nich było ukrytych w składnicach przygotowanych już od 1942 r. przez prof. Günthera Grundmanna, konserwatora zabytków prowincji dolnośląskiej. Skala rozproszenia była tak duża, że jeden z polskich konserwatorów w 1948 r. napisał, że poszukiwanie takich właśnie rozproszonych dzieł sztuki lub nawet całych zespołów będzie musiało trwać dłuższy czas. Nie zdawał sobie jednak sprawy jak długo będzie to trwało. Poszukiwania trwają aż do dzisiaj.

Na wystawie będzie można poznać historię najbardziej znanych zabytków i kolekcji związanych przed wojną z Wrocławiem, od „Madonny pod Jodłami” Cranacha, po kolekcję żydowskich rękopisów średniowiecznych kompletowanych przez Leona Saravala. Nie zabraknie także odzyskanych niedawno „Liber de natura rerum” – XV-wiecznej encyklopedii pochodzącej z Wrocławia czy historii klawesyny, na którym grał Mozart.
 
W ramach zajęć na kierunku Historia w przestrzeni publicznej, współprowadzonego przez Instytut Historyczny Uniwersytetu Wrocławskiego i Centrum Historii Zajezdnia studenci I roku studenci zrealizowali właśnie tę wystawę plenerową.

 – Porównując kierunki studiów humanistycznych z kierunkami np. na Politechnice Wrocławskiej dostrzegliśmy, że uczymy studentów jedynie teorii – mówi dr Wojciech Kucharski. – Trudno uczyć robienia wystaw jedynie mówiąc o tym. W związku z tym od tego roku akademickiego postanowiliśmy w ramach zajęć dydaktycznych organizować prawdziwe wystawy, tak aby studenci zobaczyli jak przygotowuje się wystawę pod względem autorskim oraz zarządczym – dodał.

– Istotą public history jest skupienie się na publiczności – mówi dr hab. Joanna Wojdon, pomysłodawczyni nowego kierunku. – Zajęcia przygotowują do różnych aspektów pracy zawodowej w obszarze historii w przestrzeni publicznej, takich jak dziennikarstwo, gry, organizacja imprez, oral history. Studenci wykonują wiele zadań praktycznych i projektowych. Do wyboru mają sześć specjalizacji tematycznych: archiwistyka cyfrowa, edytorstwo, popularyzacja, pamięć i polityka historyczna, interpretacje historii, dziedzictwo cywilizacyjne – dodała.

Wystawa od 7 lutego będzie prezentowana na wrocławskim rynku.