Wrocław dawniej i dziś: Teatr Polski

Teatr Polski na przestrzeni 100 lat zmienił się nie do poznania. Zniszczenia wojenne, pożar, protesty – to tylko część wydarzeń, które pamięta budynek dawnego Schauspielhaus przy ul. Gabrieli Zapolskiej. W kolejnym odcinku cyklu Wrocław dawniej i dziś sprawdzamy, jak na przestrzeni lat zmieniło się to miejsce.

Dzisiejszy budynek Teatru Polskiego przy ul. Gabrieli Zapolskiej mieści się na tym samym terenie, gdzie na początku XX wieku działał Schauspielhaus, zbudowany z inicjatywy wrocławskiego kupca Paula Auerbacha. Na ówczesne czasy budynek projektu Waltera Hentschela i Hermanna Wahlicha był konstrukcją niezwykle nowoczesną.

W latach 30. ubiegłego wieku na widowni teatru mogło zasiąść aż 1736 osób – w tym okresie była to największa widownia teatralna Wrocławia. Pod koniec wojny budynek niemieckiego Schauspielhaus został w dużej mierze zniszczony.

W 1949 roku tradycje teatralne tego miejsca zaczęły być kontynuowane przez powołaną do życia instytucję pod nazwą Państwowy Teatr Dolnośląski we Wrocławiu, która w 1969 roku zmieniła nazwę na Teatr Polski. Budynek przy ul. G. Zapolskiej odbudowano w 1950. W grudniu tego roku odbyło się tam pierwsze po przebudowie przedstawienie - „Tysiąc walecznych” Jana Rojewskiego.

W styczniu 1994 roku widownia Teatru Polskiego została zniszczona przez pożar. Budowlę udało się odbudować dwa lata później i w maju 1996 roku instytucja wznowiła działalność wystawiając „Improwizacje wrocławskie” w reżyserii Andrzeja Wajdy.

W 2015 roku o wrocławskim Teatrze Polskim stało się głośno za sprawą spektaklu „Śmierć i dziewczyna”. Przed premierą spektaklu odbył się protest przeciwników tego rodzaju sztuki, którzy próbowali nie dopuścić do wystawienia spektaklu, który ich zdaniem zawierał elementy pornograficzne. W 2016 roku pracownicy i widzowie Teatru Polskiego zorganizowali szereg protestów przeciwko powołaniu Cezarego Morawskiego w miejsce Krzysztofa Mieszkowskiego – dawnego dyrektora placówki.