Wrocław oddał hołd bohaterom Powstania Warszawskiego. Kibolskie przyśpiewki w godzinę "W"

81. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

Punktualnie o godz. 17 w całym mieście zawyły syreny. To godzina symboliczna, godzina W. Właśnie o tej godzinie 81 lat temu wybuchło Powstanie Warszawskie. W tym momencie niemal wszyscy wrocławianie, którzy byli na ulicach miasta, zatrzymali się by oddać hołd powstańcom.

GODZINA "W" WE WROCŁAWIU - KLIKNI I ZOBACZ 

Tradycyjnie najwięcej osób zebrało się na pl. Dominikańskim, który na kilkanaście minut wypełnił się ludźmi, choć było ich tym razem mniej niż zwykle. Niestety, wśród okrzyków "Cześć i chała bohaterom" czy odśpiewanego hymnu państwowego, tłum skandował również hasła, które nijak miały się uroczystości. Od "Za Śląsk, za WKS, pójdziemy aż po życia kres" po "Donald matole, twój rząd obalą kibole". Niestety, niektórym czczenie powstańców i bohaterów pomyliło się z kibolską ustawką.       

Główna uroczystość odbyła się przy Pomniku Rotmistrza Witolda Pileckiego na Promenadzie Staromiejskiej. Rozpoczęła się od Apelu Pamięci, salwy honorowej oraz złożenia kwiatów. W wydarzeniu udział wzięli powstańcy warszawscy mieszkający we Wrocławiu, m.in. kpt. Stanisław Wołczaski ps. „Kazimierz”, a także Wojskowa Asysta Honorowa Garnizonu Wrocław. Podczas uroczystości zostały wręczone odznaczenia przedstawicielom współczesnego pokolenia „wiernym AK-owskiej przysiędze”.

Powstańcy, dla których Wrocław stał się domem

Wrocław po wojnie przyjął ponad 300 Powstańców i stał się ich domem. Teraz mieszka tu sześciu uczestników Powstania Warszawskiego – świadków historii, którzy od lat z zaangażowaniem pielęgnują pamięć o tamtych wydarzeniach i przekazują ją kolejnym pokoleniom. Wśród nich Włodzimierz Ruśkiewicz „Ryś”, listonosz, łącznik w Harcerskiej Poczcie Polowej. Pan Włodzimierz po wojnie przez wiele lat pracował jako konstruktor w Przedsiębiorstwie Produkcyjnym Podzespołów Elektronicznych „Dolam”.

– Najpierw dostaliśmy z żoną przydział na mieszkanie na Sępolnie, potem mieszkaliśmy przy Kurkowej i Braniborskiej. To we Wrocławiu udało mi się spełnić największe marzenie. Zostałem pilotem szybowców. – 50 lat spędziłem w powietrzu, przelatałem 2,5 tys. godzin – wspomina Włodzimierz Ruśkiewicz.

Powstańcy Warszawscy, którzy do dziś mieszkają we Wrocławiu:

• Włodzimierz Ruśkiewicz „Ryś” (ur. 1930 r.) – jako 14-latek był zaangażowany w kolportaż konspiracyjnej prasy. We Wrocławiu kontynuuje swoją działalność patriotyczną, uczestnicząc w uroczystościach i dzieląc się wspomnieniami.
• Maria Urbaniec‑Downarowicz ps. „Myszka” (ur. 1927 r.) –łączniczka słynnego batalionu „Zośka”. W 1950 r. razem z mężem zamieszkała we Wrocławiu.
• Teresa Moździerz ps. „Sokół” (ur. 1928 r.) – harcerka Szarych Szeregów, w czasie Powstania sanitariuszka i pielęgniarka.Po wojnie wraz z rodzicami przeprowadziła się do Wrocławia.
• Barbara Majewska‑Krzysik ps. „Ewa” (ur. 1928 r.) – aktywna uczestniczka konspiracji, w czasie Powstania pełniła funkcję łączniczki w Po wojnie trafiła z rodzicami do Wrocławia.
• Stanisław Wołczaski ps. „Kazimierz” (ur. 1930 r.) –w wieku 14 lat uczestniczył w akcjach kolportażu tajnej prasy, od lat mieszka we Wrocławiu i angażuje się w lokalne wydarzenia patriotyczne.
• Danuta Watach, z domu Dudda-Dudziańska ps. Teresa (ur. 1928 r.)– podczas Powstania kierowała ruchem, była sanitariuszką w obozie jeńców niemieckich przy ul. Hożej. Po wojnie zamieszkała we Wrocławiu.