Der Spiegel: Wrocław to przykład polskiego cudu gospodarczego

We Wrocławiu nikt nie zauważył kryzysu, nikogo u nas nie interesuje już polski kult martyrologii, którym cały kraj zajmował się przez dziesięciolecia, a książki o Mocku to dowód na to, że mamy nowe (normalniejsze) spojrzenie na Niemców – pisze jedna z najbardziej poważanych gazet za naszą zachodnią granicą: Der Spiegel.

W tym tygodniu pisaliśmy, o wywiadzie z Krzysztofem Ruchniewiczem, historykiem, profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Wrocławskiego i dyrektorem Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. W. Brandta. Profesor mówił w Spieglu, że we Wrocławiu już nie wszystkie kamienie mówią po polsku.



Teraz w artykule "Ambitny naród" Jan Puhl na przykładzie Wrocławia pokazuje polski gospodarczy boom. Dziennikarz pokazuje ten sukces na przykładzie Leszka Czarneckiego, którego „interesy […] idą doskonale. Światowy kryzys gospodarczy? On go nie zauważył, jak zresztą prawie nikt w Polsce.”



„Trzeci najbogatszy Polak przybył dziś rano prywatnym odrzutowcem do Wrocławia, dawnego Breslau. Leszek Czarnecki. smukły, opalony mężczyzna, siedzi na jedenastym piętrze „Arkad Wrocławskich” i patrzy na centrum tego niegdyś niemieckiego miasta. „Arkady”, budynek z centrum handlowym, należą do niego, do Czarneckiego.
Rzadko bywa w tym biurze. Meble wyglądają jak z IKEA. To miejsce pracy człowieka, który nie musi obnosić się bogactwem przed swoimi gośćmi. Z okna widać plac budowy „Sky Tower”. Wiosną ma osiągnąć 212 metrów wysokości i stać się największym budynkiem mieszkalnym w Polsce. Należy do – Leszka Czarneckiego” - pisze Der Spiegel.



Zdaniem nimieckiej gazety „nigdzie nie widać polskiego cudu gospodarczego lepiej niż we Wrocławiu. […] We Wrocławiu Polacy pracują w większości w polskich firmach. Tylko 40.000 ze 150.000 miejsc pracy, które powstały w regionie w minionych 8 latach, zostało stworzonych przez zagranicznych inwestorów. I nie są to bynajmniej miejsca pracy dla niewykwalifikowanych pracowników. Polska nie jest już dodatkowych warsztatem zagranicznych koncernów, Zachód odkrył ją jako źródło dobrych fachowców. Takich jak na przykład Andrzej Rusewicz.

Ten programista z wykształcenia opuścił Wrocław w 1981 roku, kiedy komuniści zdławili Solidarność. Rusewicz przeniósł się do USA, w Minneapolis został profesorem matematyki. „Zawsze marzyłem o powrocie”, mówi. Od kwietnia minionego roku znów jest we Wrocławiu i prowadzi tam zespół programistów:
- Są tu bardzo dobrzy informatycy - mówi Spieglowi Rusewicz. Najlepsi z nich zarabiają ponoć we Wrocławiu niemal tyle, co w Bostonie.



To właśnie Andrzej Rusewicz twierdzi, że „wszystkie historyczne traumy – cierpienia pod okupacją narodowych socjalistów, masakra katyńska, podczas której sowieckie służby specjalne starły z powierzchni ziemi niemal całą polską elitę, ciężka jak ołów era pod rządami komunistów – wszystko to poszło w zapomnienie.” - Spośród moich kolegów nikogo nie interesuje już polski kult martyrologii, którym cały kraj zajmował się przez dziesięciolecia - mówi Spieglowi Rusewicz.



Ostatecznym dowodem na to, że mamy już nowe spojrzenie na Niemców jest fragment artykułu dotyczący Marka Krajewskiego: - Niemiecka przeszłość zawsze po cichu fascynowała Polaków. Bali się Niemców z powodu historii i podziwiali ze względu na ich siłę gospodarczą – twierdzi pisarz.


Dowodem na to ma być ”najbardziej spektakularny dziś towar eksportowy Wrocławia – kryminały, których głównym bohaterem jest Niemiec: Eberhard Mock.”
- Mój sukces pokazuje, że Polacy powoli pozbywają się swego niemieckiego kompleksu – mówi Spieglowi Marek Krajewski.



Oczywiście nie brakuje także pochwał dla szybkiego rozwoju miasta, o tym, że rozwijamy się szybciej niż Chiny oraz, że od chwili wejścia do Unii Europejskiej zarobki wrocławian wzrosły o 50 %, dochody podatkowe miasta potroiły się.



Oczywiście na aż tak optymistyczne stwierdzenia może sobie pozwolić tylko ten, kto nie stoi codziennie w korkach, ale może jednak coś z tym jest? Co o tym myślicie? Jesteśmy już europejskim miastem? Pozbyliśmy się niemieckich kompleksów?