Do kin wchodzi intrygujący debiut wrocławskiej reżyserki [RECENZJA]

„Wieża. Jasny dzień” wrocławianki Jagody Szelc to niepokojąca i trzymająca w napięciu filmowa opowieść. Przede wszystkim to jednak film mądry mądrością, jakiej brakuje wielu debiutom. Produkcja została nagrodzona podczas 42. Festiwalu Filmowego w Gdyni dwoma Złotymi Lwami - za najlepszy scenariusz i najlepszy debiut reżyserski.

Podczas tegorocznego Berlinale thriller wrocławianki był pokazywany w prestiżowej sekcji Forum, która obejmuje obrazy awangardowe, eksperymentalne, z pogranicza sztuk wizualnych oraz kina. „Wieża. Jasny dzień” został bardzo dobrze przyjęty przez polskich i zagranicznych krytyków.

Trudno się dziwić, bo to dojrzały, przewrotny i trzymający w napięciu debiut. Jagoda Szelc udowodniła, że małymi środkami i w klaustrofobicznej atmosferze można zrealizować znakomity film. Nie jest to co prawda produkcja na miarę „Noża w wodzie” Romana Polańskiego, ale bardzo możliwe, że Szelc pójdzie w ślady robiącej międzynarodową karierę Małgorzaty Szumowskiej. Z uwagą będę obserwował dalszy przebieg jej kariery.

Największym atutem „Wieża. Jasny dzień” jest dla mnie to, jak reżyserce udało się mnie zaskoczyć i mylić tropy. Z pozornie oczywistej historii powstała bardzo nieoczywista i niepokojąca filmowa opowieść. Wielką siłę ten film zawdzięcza wcielającym się w główne role Annie Krotoskiej i Małgorzacie Szczerbowskiej. "Wieża.Jasny dzień" jest również piękna wizualnie. Bardzo podoba mi się to, jak Szelc myśli obrazami. Choć pozornie niewiele się w tym filmie dzieje, to jednak reżyserce udało się zbudować suspens opierający się na dziwnych i zaskakujących zachowaniach bohaterów. Film jest zarazem gorzkim komentarzem o współczesnej Polsce.

Nie miałbym nic przeciwko temu, gdyby kolejnym filmem Jagody Szelc był kameralny horror, najlepiej z Wrocławiem w roli głównej. Póki co warto wybrać się do kina na "Wieżę.Jasny dzień". Ten film wejdzie do kin w piątek, 23 marca.