Jak w centrum Wrocławia zbudowano elektrownię wodną

Jej pełna nazwa to Elektrownia Wodna Wrocław I, a przed wojną Wasserkraftwerk. Powstała na miejscu dawnego młyna. Działa od 1924 roku i znajduje się w samym centrum Wrocławia, w pobliżu Uniwersytetu Wrocławskiego. Budynki zaprojektował Max Berg.

JAK POSTAWAŁA ELEKTROWNIA WODNA ZOBACZ NA ZDJĘCIACH

Elektrownia mieści się na lewym brzegu rzeki. Położona jest na 252,45 km  biegu Odry. Jako pierwszy element nowej inwestycji powstał, ukończony w listopadzie 1922 roku, most łączący ulicę Grodzką z bezimienną wysepką obok Wyspy Mieszczańskiej. Umożliwił on transportowanie materiałów na plac budowy. Nowy, żelbetonowy most zastąpił dawny tzw. drewniany most „przy dolnych młynach". Prace fundamentowe prowadzone dla potrzeb budynku rozdzielni, były przerywane i niszczone powodziami w październiku i listopadzie 1922 roku. Czas stracony na odbudowywanie popowodziowych zniszczeń udało się nadrobić dzięki łagodniej zimie z 1922 na 1923 rok, kiedy można było prowadzić m.in. prace betoniarskie. Budynek maszynowni ukończono w połowie lipca 1923 r., rozdzielnie miesiąc później, a 22 sierpnia zaczęto montować pierwszą turbinę. Budynek elektrowni jest przykładem architektury przemysłowej, reprezentującym styl „Neues Bauen" lat 20 XX wieku. Autorem projektu architektonicznego był Max Paul Eduard Berg, który w latach 1909 – 1925 pełnił funkcję Radcy Budowlanego Miasta Wrocławia. Zdobienia i metaloplastykę wykonali Jaroslav Vonka i Robert Bednorz.

W elektrowni zainstalowane zostały dwie turbiny Francisa firmy Escher-Wyss z generatorami firmy Siemens z 1924 roku, o mocy 800 kVA każdy. Uroczystość przekazania Elektrowni Południowej władzom miasta odbyła się 2 maja 1924 roku. Dokonał tego radca miejski Zillmer na ręce nadburmistrza Wagnera w obecności wysokich przedstawicieli władz miejskich.

Elektrownia dnia 10 sierpnia 1993 wpisana została do rejestru zabytków.

zdjęcia fotopolska.eu