Konstruktywistyczna sztuka Marleny Kudlickiej rozgrywa się na kilku intertekstualnych polach: języka i jego typograficznego obrazu; rysunku technicznego i humanistycznej spekulacji, mechanicznie reprodukowanej koncepcji i doświadczalnie korygowanej formy.
Metalowe rzeźby artystki powstają w ślusarskim warsztacie, który jest miejscem mentalnego i fizycznego rozwijania kształtów.
Językowe spekulacje w sztuce Kudlickiej, która z punktów, liter, cyfr i słów tworzy lingwistyczną gramatykę przestrzeni, bliskie są myśleniu Stanisława Dróżdża i jego pojęciokształtom.
Nie chodzi tu jednak o „maszynizm”, lecz – przywołując słowa Władysława Strzemińskiego – o najważniejsze cechy aktu twórczego – „o proces stawania się, nawarstwiania dzieła sztuki” (…).
W powstawaniu kształtu bierze udział nie tylko koncepcja autorki, ale także błąd – odstępstwo od pierwotnego zamiaru, które wynika zarówno z nieprzewidywalności aktu twórczego, jak i z dopuszczalnego zakresu błędu narzędzi pomiarowych czy wykonawczych, ustalonego w ramach ich kalibracji i standaryzacji.
Refleksja o błędzie jest źródłem ostatnich cykli prac artystki z lat 2014–2015.
Wystawa Marleny Kudlickiej „Kontrola jakości i weryfikacja standardu” otwarta będzie od 19 lutego do 3 maja w Muzeum Współczesnym Wrocław. Jej kuratorką jest Dorota Monkiewicz.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze