Na weekend: Zespół pałacowy w Krobielowicach

Krobielowice to niewielkich rozmiarów wieś zamieszkana przez nieco ponad 180 osób. Znajduje się ona na terenie powiatu wrocławskiego w gminie Kąty Wrocławskie. Przed wojną znana była do 1937 roku jako Krieblowitz, jednak w latach późniejszych przemianowano ją na Blüchersruh - na cześć Gebharda Leberechta von Blüchera, feldmarszałka z czasów wojen napoleońskich. We wsi znajduje się jego mauzoleum - mieści się ono na drodze prowadzącej do Kątów Wrocławskich. Na terenie Krobielowic znajduje się także zespół pałacowy, na który składa się: pałac, park oraz zabudowania folwarczne z końca XIX wieku.

Pierwsze informacje na temat Krobielowitz datowane są na rok 1321. Wówczas osada ta została przekazana z rąk księcia wrocławskiego, Henryka VI Piasta, w ręce rycerza Tyczki, pochodzącego z miejscowości Stercza. Już w 1349 roku na terenie Krobielowic, w miejscu dzisiejszej posiadłości mieścił się zamek, bądź dwór o charakterze obronnym. Należał on do Heinricha von Sitten. W kolejnych dziesięcioleciach właścicielem został Optzkone, który odsprzedał włości opatowi Andreasowi Rueglerowi, który wcielił nowy nabytek w dobra klasztoru ołbińskiego.

W drugiej połowie XVI stulecia zadecydowano o budowie nowego dworu w stylu renesansowym. Na jego terenie ulokowano zarząd klasztorny, wraz z pomieszczeniami mieszkalnymi dla jego pracowników i braci. Na przełom XVII i XVIII wieku przypadła renowacja budynku i jego gruntowna rozbudowa, którą zlecił ówczesny opat, Karl Keller. Wówczas dobudowano skrzydło północno-zachodnie, przez co budowla nabrała cech pałacowych.

Wraz z nastaniem rządów pruskich sytuacja norbertanów uległa pogorszeniu i w 1810 roku, po sekularyzacji zakonu, zmuszeni oni byli opuścić swoją posiadłość. Od 1814 roku jej właścicielem został Gebhard Leberecht von Blücher. Pałac w Krobielowicach otrzymał on w podzięce od króla pruskiego, za liczne zwycięstwa nad wojskami Napoleona. Feldmarszałek zmarł pięć lat później, na skutek nieszczęśliwego wypadku podczas konnej przejażdżki. Na ceremonii pogrzebowej zjawił się król pruski z synami. Początkowo pochówek odbył się w kościele katolickim w Wojtkowicach, mimo, że zmarły za życia był praktykującym ewangelikiem. Jego szczątki po niemalże 35 latach złożono w mauzoleum zlokalizowanym na obrzeżach wsi, na wzgórzu porośniętym sosnami, które podobało się bardzo von Blücherowi.

Potomkowie dowódcy zarządzali majątkiem aż do końca drugiej wojny światowej. W 1878 roku zlecili oni kolejną przebudowę pałacu. Dobudowano wówczas do narożników trzy wieże, taras południowy i werandę z arkadami. W 1945 roku dotychczasowi właściciele zmuszeni byli opuścić swój dom. Początkowo na terenie pałacu działało przedszkole, w latach 60. XX wieku zorganizowano w nim PGR. Od lat 70. Budowla stała pusta i stopniowo popadała w ruinę. Szczęśliwie w 1993 roku została zakupiona przez potomka feldmarszałka, Chrisa Vaile. Przeprowadził on remont generalny budowli. Obecnie na jej terenie znajduje się hotel z restauracją. Na terenie dawnego parku rozlokowano pola golfowe.

Pałac w Krobielowicach jest czworoboczną budowlą z dziedzińcem. Na jej narożnikach znajdują się cztery wieże. Jedna z nich pochodzi z doby baroku, pozostałe powstały w drugiej połowie XIX stulecia. Pałac ma dwie kondygnacje, podpiwniczenie i poddasze o charakterze użytkowym. Pokryty jest czterospadowym dachem ceramicznym. Wewnątrz dziedzińca można podziwiać renesansowe arkady wsparte rzędami kolumn. Wieże założenia są koliste, nakryte hełmami cebulastymi, nawiązującymi do architektury barokowej. Na ich szczytach umieszczono kule metalowe i chorągiewki. Z doby baroku pochodzi ryzalit z wejściem bocznym. W jego szczycie widoczne są liczne gzymsy i dwa spływy wolutowe. Okna budowli są prostokątne, ujęte w opaski, posiadają tabulatury kamienne. Poszczególne kondygnacje oddzielone zostały od siebie za pomocą gzymsów. Na dachu umieszczono dwa rzędy facjatek prostokątnych, częściowo wykonanych z drewna. Na elewacjach znajdują się także nisze, w jednej z nich podziwiać można figurę przedstawiającą putto. Do wejścia głównego prowadzi podjazd z murkiem. Portal renesansowy wykonano z piaskowca, jest on półkolisty, pokryty ornamentami. Wnętrza zostały zaadaptowane na hotel i restaurację. W pomieszczeniach podziwiać można drewnianą boazerię, w pobliżu recepcji mieści się stary, kamienny kominek pokryty licznymi płaskorzeźbami. W podpiwniczeniu zachowały się sklepienia kolebkowe.

Park zatracił swoje dawne cechy stylowe. Aleje zostały wytyczone na nowo. Wzdłuż nich biegną rzędy stylizowanych lamp. Na terenie założenia, prócz pola golfowego znajduje się dawny staw. Zachowała się także dawna brama wjazdowa, z której górna część wykonana została z drewna, dolna z kamienia.