Najmłodszy kandydat na prezydenta Wrocławia: zamiast marginalizować Romów, uczyńmy z nich folklor miasta spotkań

W ostatnich tygodniach bardzo wiele przebywam we Wrocławiu nocą. Także w miejscach, w których dotychczas nie bywałem. Spotykam studentów, którzy wracają z imprez, pracowników z trzeciej zmiany, osoby podążające ulicami bez celu, a także wiele ciekawych person. Lecz to co w ostatnich dniach skłoniło mnie do refleksji, to zatrważająca liczba osób bezdomnych lub będących na skraju bezdomności, które nocami i dniami błąkają się po mieście w poszukiwaniu sposobów przetrwania. A także kontakt ze środowiskami, z którymi dotychczas nie miałem styczności. Także środowiskami współpracującymi lub mającymi styczność z Romami. Naturalnie powstaje więc program minimalizacji wykluczenia społecznego – pisze w liście przesłanym do naszej redakcji najmłodszy kandydat na prezydenta Wrocławia - Tomasz Owczarek.

Jest w tej historii dużo zbiegów okoliczności, gdyż osoby te zaczepiając mnie na ulicy nocą nie miały kompletnie pojęcia o mej kandydaturze na jakiekolwiek stanowisko. Prosiły tylko o pomoc w znalezieniu miejsca noclegu, jedzenia lub pracy. Choć były też zwykłe prośby o zakup używek czy inne tym podobne pogłębiające ich problemy prośby. Takie spotkania uświadomiły mi jednak, iż naszym Wrocławiu brak jest skoordynowanego projektu i pomysłu na te wszystkie wykluczane z życia publicznego jednostki.

Dostrzegam, iż jednym z podstawowych zadań władz miasta powinna być minimalizacja wykluczenia społecznego. Należy tego dokonywać poprzez integrację , pracę oraz programy rozwojowe, które zrównywałyby szanse w dostępie do wolnych zawodów. Będziemy więc kładli duży nacisk na profilaktykę zdrowotną oraz rozwój rzemiosła rękodzielniczego, które przeżywa rozkwit, a i na które zapotrzebowanie wzrasta. Proponujemy kompleksowe rozwiązywanie problemów dotyczących Wrocławia – kwestii zaniedbania architektury miasta, terenów zielonych, porządku, bezpieczeństwa i problemów społecznych, obejmujących również nierozwiązywany od lat problem asymilacji i koegzystencji wrocławskich Romów.

Będziemy dążyć do stworzenia programu prac interwencyjnych obejmujących troskę o zieleń miejską, porządek, a także przywrócenie świetności architektury miasta, wymagających szczególnych umiejętności oraz wiedzy tradycjonalnej – etnicznej, która pozwoli na odtworzenie wizerunkowe wielu zaniedbanych dzielnic, które w czasach rozkwitu zamieszkiwały mniejszości.

Dzięki współpracy z organizacjami pozarządowymi z różnych krajów problem marginalizacji może zostać zniesiony, a wymierne korzyści dla Wrocławia przełożą się nie tylko na aspektach socjalnych, wizerunkowych, lecz również powróci folklor „Miasta spotkań”, które swoją wielokulturowością zachęci do działań prospołecznych, artystycznych, wspomoże turystykę oraz poprawi stan bezpieczeństwa we Wrocławiu. Rozwiązywanie problemów poprzez edukację, pracę i współpracę jest najlepszą drogą dla wspólnych sukcesów i poprawy życia wszystkich wrocławian. Poprzez edukację oraz przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu przywrócimy więc na nowo świetność naszej małej, wspólnej ze wszystkimi mieszkańcami naszego Wrocławia, ojczyźnie.

Natomiast podążając za Wikipedią Polscy Romowie stanowią uznaną polskim prawem mniejszość etniczną. Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku narodowość romską zadeklarowało 17 049 osób, z czego 9 899 jako jedyną. Około 30% dzieci romskich nie wypełnia obowiązku szkolnego, co spowodowane jest zarówno uznawaniem przez rodziców jedynie tradycyjnych wartości kultury romskiej, brakiem znajomości języka polskiego wśród najmłodszych, jak też znacznym ostracyzmem społecznym oraz obawą przed szykanami w szkole.

Większość problemów polskich Romów związana jest z istniejącymi w wielu społeczeństwach Europy (w tym także w polskim) stereotypami antycygańskimi oraz długą historią prześladowań, także najnowszą. W Polsce w badaniach dotyczących stosunku do innych narodów Romowie znaleźli się na ostatnim miejscu. Negatywne doświadczenia oraz uprzedzenia często hamują więc chęć zdobywania nietradycyjnego wykształcenia czy angażowania się w sprawy ogólnospołeczne oraz pociągają za sobą dużą nieufność wobec „nie-Romów” (gadziów).

Wielkie znaczenie ma też fakt, iż w wielu grupach Romów możliwość zawodowego przekwalifikowania się jest ograniczona jedynie do tradycyjnych profesji, które niegdyś były zajęciami niszowymi, lecz dziś zapotrzebowanie na takie usługi jest niewielkie (np. kowalstwo, handel końmi itp.), co w połączeniu z ograniczeniem w dostępie do edukacji (patrz wyżej) skazuje wiele osób na marginalizację oraz imanie się zajęć o charakterze przestępczym. Ponadto na terenie Polski czasowo przebywają imigranci o nieuregulowanym statusie narodowości i pochodzenia romskiego przybyli z Rumunii oraz Mołdawii, nieposiadający polskiego obywatelstwa, których liczba jest trudna do oszacowania.

Zadaniem samorządu jest więc przeciwdziałanie wszelkim wykluczeniom społecznym. Co więcej, dzięki edukacji oraz właściwie wprowadzonej w życie współpracy Wrocław może się prężniej rozwijać, zadbać o swoje dziedzictwo kulturowe oraz zaktywizować i zasymilować grupy dotychczas traktowane z dystansem. Należy więc dostrzegać potencjał i go wykorzystywać. Podsumowując kluczem do minimalizacji wykluczenia społecznego jest praca, edukacja oraz współpraca.

Z poważaniem,

Tomasz Owczarek

KWW Wrocławska Inicjatywa Obywatelska