Zawieszeni między niebem a ziemią, czyli „Gniazdo” z Parku Słowackiego

Jeśli zdarzy Wam się w niedługim czasie przemknąć alejkami Parku Słowackiego, spójrzcie w niebo, a właściwie na rozłożyste korony pobliskich drzew. To właśnie na nich znalazły miejsce najnowsze elementy przestrzennej wystawy Tomasza Koclęgi „Gniazdo”.

Gigantyczne, bezgłowe postacie zwieszone tuż nad głowami przechodniów są kolejnym, zlokalizowanym w przestrzeni publicznej projektem śląskiego artysty, rzeźbiarza Tomasza Koclęgi.


„Gniazdo” jest kontynuacją innych miejskich instalacji tego twórcy, które prezentowane były m.in. w Gliwicach, Bytomiu czy Zabrzu i podobnie, jak tamte, tematycznie oscylują wokół natury człowieka. W zakresie formy sprowadzają się one głównie do rzeźby figuratywnej, która ma zachęcić przypadkowych odbiorców do głębszego spojrzenia i zrozumienia człowieczeństwa.

Integralną częścią kompozycji wrocławskiej wystawy, obok białych posągów i uwitych z gałęzi gniazd, są drzewa Parku Słowackiego. Zestawienie przez Koclęgę rzeźb z żywymi tworami natury ma według twórcy podwójne znaczenie. Z jednej strony zwraca uwagę na kwestie ludzkiego rodowodu i jego przynależności do świata przyrody, z drugiej określa pozycję człowieka jako zawieszonego między ziemią a niebem.


Wrocławska prezentacja instalacji „Gniazdo” została przygotowana przez Beatę Urbanowicz, koordynatora projektu plastycznego wystroju miasta i zrealizowana przez Biuro Promocji Miasta Wrocławia. Potężne twory będą gościć w koronach parku do kwietnia przyszłego roku.



js