Jakość żywego doświadczenia Szekspira [KOMENTARZ]

Teatr Pieśni Kozła ma swój klimat i choć niektórym ta przestrzeń wydaje się bardzo klaustrofobiczna, dostrzegam w tym paradoksalnie plusy. Cieszę się, że są i że mierzą się z dramatami Szekspira.

Wybitny reżyser teatralny Peter Brook słusznie zauważył, że wyjątkowość Szekspira polega na tym, że słowa z jego dramatów nie należą do przeszłości i potrafią być inspiracją dla spektakli, których twórcy często szukają nowych form i kształtów.

Dla mnie każda wizyta w Teatrze Pieśni Kozła to odwiedzenie miejsca, w którym przeszłość spotyka się z teraźniejszością. Chociaż znam osoby, które odczuwają dyskomfort w czasie przebywania w tej wąskiej i klaustrofobicznej przestrzeni dawnego klasztoru, osobiście uważam, że paradoksalnie ma to swój klimat. Nie przeszkadza mi to, podobnie jak nie narzekałem, gdy w szekspirowskim teatrze Globe w Londynie oglądałem prawie 4. godzinny spektakl w miejscu stojącym i z ograniczoną widzialnością (tak kiedyś, w czasach elżbietańskich oglądali Szekspira ci, którzy kupili najtańsze bilety). Ważniejsza jest dla mnie jakość żywego doświadczenia, o której pisał Peter Brook. „Aby to doświadczenie stało się naszym udziałem, musimy uznać istnienie milionów form, które wysypały się ze skarbca zwanego Szekspirem”- dodał Brook.

Odnoszę wrażenie, że twórcy i aktorzy Teatru Pieśni Kozła świetnie to czują i dlatego nie mogę się doczekać premiery ich najnowszego spektaklu „Hamlet. Komentarz”. Podoba mi się to, że obcując z Szekspirem, kierują wzrok do własnego wnętrza i zwracają uwagę na to, co ich w dziełach Szekspira dotyka.

„Forma. Tu bierze początek nasza praca. Praca, której nigdy nie będzie końca” – zauważył Brook. Jestem więc przekonany, że nie będzie to moje ostatnie spotkanie z Szekspirem w Teatrze Pieśni Kozła.

Premiera spektaklu „Hamlet – komentarz” odbędzie się 2 i 3 lipca na deskach Teatru Pieśń Kozła (ul. Purkyniego 1). Kolejne przedstawienia będzie można zobaczyć 11 i 12 lipca.

Materiał wideo z próby.

Więcej informacji: piesnkozla.pl