Poznaj wrocławskich artystów: Maria Oraczewska-Skorek i Zdzisław Skorek

Dokąd można dojść idąc za głosem serca? Co to znaczy puścić wodze fantazji? Jak smakują pozjadane rozumy? Na te i inne pytania, ułożone przez małych pacjentów Kliniki Onkologii i Hematologii Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu odpowiadają Maria Oraczewska-Skorek i Zdzisław Skorek.

Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego potraficie wymienić więcej nazwisk artystów mieszkających w Krakowie, Warszawie czy Londynie niż we Wrocławiu? Bo często nie wiemy kim są i co robią. Stąd pomysł na nasz nowy cykl: „Poznajcie wrocławskich artystów, czyli wszystko co chcielibyście o nich wiedzieć i nie boicie się o to zapytać.”



Pytania dla niego ułożyli mali pacjenci Kliniki Onkologii i Hematologii Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu. Oto co odpowiadali Maria Oraczewska-Skorek i Zdzisław Skorek:



Dokąd można dojść idąc za głosem serca?

ZS: Do doskonałości, dlatego że jedyna rzecz w życiu człowieka, która jest prawdziwa, która prowadzi we właściwym celu – to jest głos serca.

MS: Powinno się robić to co serce dyktuje, co się lubi, jeżeli człowiek pracuje i nie ma chęci do tej pracy to z tego jest niewiele korzyści, natomiast jeżeli idzie to z chęcią, z zapałem, z jakąś wiarą, to wtedy daje wielkie efekty.





Co to znaczy puścić wodze fantazji?

ZS: Przede wszystkim trzeba mieć fantazję, aby móc puścić jej wodze. To jest zupełnie indywidualna sprawa, bo różni ludzie to odczytują. Jeżeli człowiek coś myśli, zamierza i chce to zrealizować w jakiś nie naturalny trochę sposób, to puszcza wodze fantazji, żeby to osiągnąć.

MS: Jeżeli jest lotny, jeżeli ma polot, jeżeli coś chce i nie chce tak twardą drogą iść to czasem właśnie puszcza się te wodze fantazji, wybiega ponad normę, ponadto to, ponad siebie i idzie się w jakimś kierunku nawet określonym, ale nie całkowicie pewnym czy się dojdzie do tego celu, ale w jakimś ferworze w jakiejś fantazji, to wtedy się te fantastyczne myśli spełniają.



Dlaczego człowiek marzy i jakie mają państwo marzenia?


ZS: Bardzo często zdarza się tak, że jak człowiek nie może czegoś normalnie swoją pracą, swoim umysłem osiągnąć i nie wie jak do tego czasem dojść, to wtedy zaczyna marzyć, że dobrze by było żeby tak było, żeby to się wykonało. Marzenia są bardzo cennym dodatkiem do życia człowieka, bo jeżeli się marzy to przeważnie te marzenia się spełniają.

MS: Człowiek musi marzyć, bo to jest istota człowieka, jakby szedł tak jak koń z chomątem to by o niczym nie wiedział co się dzieje z boku, a marzenia u człowieka są jakimś wytworem wyobraźni, dążenie do jakiejś przyszłości i marzy się o tym to znaczy: czy chciałoby się kimś być, coś zrobić i właśnie te marzenia się często spełniają, jakby człowiek nie marzył to często nie wiedział by co ma dalej robić.

Nasze marzenia już się po spełniały, to znaczy: jesteśmy po ciężkiej pracy, osiągnęliśmy pewien cel, pewien status społeczny, pewne doświadczenie, jesteśmy w tej chwili na emeryturze i naszym marzeniem jest przede wszystkim zdrowie, spokój, obserwowanie przyrody, cieszymy się jak bociany przylatują, cieszymy się jak drzewa zaczynają kwitnąć, cieszymy się że teraz u nas w ogródku jest tak niebiesko, gdyż kwiatuszki powychodziły, krokusy, to jest właśnie to.



Czy to prawda, że pieniądze szczęścia nie dają?

ZS: Prawda! Pieniądze to nie wszystko, ułatwiają życie ale szczęścia nie dają.

MS: Ja przytoczę taki przykład: moi koledzy, którzy wyjechali za granicę, muzycy, grali w orkiestrach, dobrze zarabiali, pokupowali sobie domy, pokupowali sobie piękne auta i ciągle muszą pilnować tego, ciągle angażują jakichś ochroniarzy i martwią się żeby tego nie ukradli, nie zdewastowali, to jest uważam nieszczęście, pamiętam też taki przykład, kiedyś jadę z mężem i on mówi: „idę zobaczyć totolotka, może żeśmy wygrali” – ja sobie wtedy tak myślę: „Boże żeby przypadkiem nie wygrać miliona, bo by to rozłożyło wszystko”. Pieniądze szczęścia nie dają – ułatwiają życie ale rzeczywiście szczęścia nie dają.



Którędy można pójść po rozum do głowy?

MS: Przez rozsądek, często głowa nie jest tak rozsądna jak serce – człowiek się zakochuje ale nie rozsądnie i mówi się mu „idź po rozum do głowy, w kim ty się zakochałaś, przecież to jest człowiek nie odpowiedni i jakiś tam chuligan, jakiś pijak nie wiadomo kto”, i ten rozum człowiek bierze na wagę rozum czy serce, serce czy rozum. W pewnym momencie człowiek musi się zastanowić i to jest iść po rozum do głowy, zastanowić się, pomyśleć czy on działa rozsądnie, czy to co robi jest dobre dla niego dla innych – to się idzie właśnie po rozum do głowy, po ten rozsądek.

ZS: Zgadzam się całkowicie, głównie jest to korelacja pomiędzy sercem a rozumem – to jest wybór chwili, tak bym powiedział.



Czy śpiewa Pan pod prysznicem?

ZS: Przeważnie jest tak, ze to się odbywa rano – jak wstaje pogodny to wtedy śpiewam, a jak nie to myślę co mam robić. Nie złapałem się na tym żebym nie śpiewał – rożne rzeczy śpiewam, wszystko co jest miłe, łatwe i przyjemne.



Co to znaczy bujać w obłokach?

ZS: Bujać w obłokach, to jest dla mnie osobiście – unosić się ponad wszystko i to nie zawsze jest korzystne dla człowieka, bo po bujaniu w obłokach później trzeba zejść na ziemię, a jak się schodzi to to bywa czasem bolesne, bo jest dość mocne zderzenie dwóch odczuć, dwóch jakości.
Ale bujanie w obłokach i marzenie o niebieskich migdałach jest bardzo przyjemne.

MS: Bujanie w obłokach, to jest takie fantazjowanie, jak człowiek ma dobry nastrój, dobry humor i tak sobie myśli coś, o czymś nieziszczalnym – a może by tak – a może by inaczej – i tak buja wtedy w myślach, odczuciach i to bujnie jest wtedy takie sympatyczne, ale potem trzeba zejść do rzeczywistości.



Co to znaczy uchylić komuś nieba?

ZS: Był taki fragment w operetce: „chciałbym ci nieba przychylić moja panienko...”

MS: Uchylić nieba to znaczy dać komuś szczęście, radość, wszystko co jest najlepsze, ułatwić komuś życie, bycie, sprawić że on ten ktoś zazna szczęścia, trochę radości.

ZS: Nawet nie zdajemy sobie sprawy, że dając komuś szczęście, ta ścieżkę do nieba to później wraca.

MS: Wydaje mi się, że niektórzy wolą dawać niż brać, dlatego dla dającego jest to też szczęście, że może komuś sprawić radość, przyjemność.



Co to znaczy, że miłość dodaje skrzydeł?

MS: Człowiek zakochany jest jak nienormalny czasem, ulatuje ponad rzeczywistość, myśli tylko o tej drugie osobie, rzuca na bok rożne przyziemne sprawy i dostaje jakiegoś uniesienia, i ja to miałam, ja jak się zakochiwałam to bez reszty – całkowicie i to unosiło mnie – nie była ważna cała reszta- to było tylko to – to były te skrzydła.

ZS: U mnie tak samo!



Jak smakują pozjadane rozumy?

ZS: Nie zjadłem jeszcze rozumów, więc nie wiem – ale mówi się, ze jak ktoś wymądrza się to że zjadł wszystkie rozumy. Ale to jest cecha bardzo niepozytywna.

MS:Tak to są tacy mądralińscy, bo przecież wielcy ludzie mówili: „ Ja wiem, że nic nie wiem” , żeby wiedzieć wszystko to człowiek nie ogarnie tego ale są ludzie, którzy lizną coś i się wymądrzają na jakiś temat, o tym człowieku mówi się ze zjadł wszystkie rozumy, a on udaje że jest najmądrzejszy.



Czy warto przejmować się tym co ludzie pomyślą?

ZS: A nich sobie myślą co chcą, jeżeli postępuję dobrze i robię dobrze to nie interesuje mnie opinia ludzi, która później i tak się zweryfikuje i nie jest prawdziwa.

MS: Ludzie gadają, plotkują, czasem jakaś historyjka urasta do jakiejś wielkiej famy bo zawsze ktoś tam coś jeszcze doda, a ten sobie pomyśli to, a ten sobie pomyśli tamto, ale uważam że nie trzeba się przejmować tym, jak się człowiek odpowiednio zachowuje, odpowiednio pracuje, odpowiednio wszystko robi to nie ma powodu przejmować się tym czy ktoś tak myśli czy inaczej, każdy ma prawo myśleć tak jak chce.



Dokąd fruną słowa rzucane na wiatr?

ZS: Z wiatrem.

MS: Donikąd, to są słowa puste, słowa bez sensu, nic nie dają, nic nie proponują.



Co to znaczy widzieć oczami wyobraźni?

MS: To trzeba mieć wielka fantazję, widzieć coś co ma nadejść, coś co by człowiek chciał, co ma nadejść, ze spotka kogoś i wyobraża sobie jak to będzie, jak to będzie wyglądało, że ten ktoś będzie zadowolony, czy uśmiechnie się, czy pocałuje, czy przywita się. To ma być dobra wyobraźnia, nie zła, to co ma nadejść widzieć w dobrych barwach.

ZS: To jest jak składanie puzzli -jak człowiek ma wyobraźnię to szybko złoży, a jak nie ma to trudno mu idzie. A wyobraźnia jest jedną z pozytywnych cech człowieka, bez wyobraźni nie byłoby wielkiego malarstwa, wielkich dzieł muzycznych, odkryć, wynalazków.



Dlaczego jednych kochamy a drugich nie lubimy?

MS: Bo chemia się nie zgadza! Coś w tym jest – jak się pierwszy raz kogoś zobaczy to się jakąś sympatie czuje, jakaś więź przychodzi.

A czasami mówi się na koncertach, że na sali jest żabie oczko- to znaczy że na sali jest ktoś kto wysysa dobrą energię i tak działa, że nie wychodzi koncert tak jakby się chciało.

ZS:To jeszcze z prehistorii idzie, jak człowiek wstał na nogi to już wtedy zaczynał czuć, że ten zagraża mi lub sprzyja – tak jak u zwierząt.



Co jest najważniejsze w życiu?

MS: Mieć czyste sumienie, nie zagrażać innym, nie robić komuś krzywdy, żeby człowiek sam nie był obciążony winą, iść z prawdą przez życie, czerpać radość z pracy, zadowolenie.

ZS: Kiedyś napisałem komuś: „Człowiekowi, którego udało mi się odnaleźć wśród ludzi”, on nie bardzo rozumiał o co chodziło, a to był rzeczywiście bardzo prawy, uczciwy, sprawiedliwy człowiek i można powiedzieć, ze mógłby być przyjacielem.


--------------------

Maria Oraczewska-Skorek jest jedną z pierwszych kobiet-dyrygentów w Polsce. Ma za sobą 40-letnie doświadczenie dyrygenckie w Teatrze Muzycznym - Operetce Wrocławskiej, a także wieloletnie doświadczenie pedagogiczne w prowadzeniu klasy dyrygentury na Wydziale Wychowania muzycznego Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu.


Zdzisław Skorek jest wrocławskim aktorem, solistą Operetki Wrocławskiej i reżyserem. Pięciokrotny laureat nagrody publiczności „Iglica”. Znany jest przede wszystkim w niezapomnianej roli Tewjego Mleczarza w „Skrzypku na dachu".









mf