Artyści mówią. Wywiady z mistrzami fotografii

Wydawnictwo Rosikon Press wydało kolejną książkę z serii Artyści mówią. Tym razem zagłębimy się w świat fotografii. Hannie Marii Gizie- autorce publikacji udało się namówić 25 znanych i popularnych polskich fotografów do opowiedzenia o swojej pasji.

„Artyści mówią. Wywiady z mistrzami fotografii” to książka niezwykła. Ukazuje olbrzymią różnorodność motywacji jakimi kierują się twórcy. Jedni fotografują Warszawę w czasie okupacji, chcąc stworzyć świadectwo historii dla przyszłych pokoleń. Inni traktują fotografie jako tworzywo pozwalające realizować inne złożone z różnych zdjęć kompozycje, dla innych jeszcze fotografie pozwalają zatrzymać i upamiętnić pędzące w szaleńczym tempie życie.

Książka opisuje niezwykłe drogi życiowe bohaterów takich jak:   Stefan Bałuk, Adam Bujak, Zbigniew Dłubak, Stefan Figlarowicz, Tomasz Gudzowaty, Krzysztof Hejke, Ryszard Horowitz, Ryszard Kapuściński, Bogdan Konopka, Wojciech Kryński, Natalia Lach-Lachowicz, Zbigniew Łagocki, Krzysztof Miller, Zofia Nasierowska, Chris Niedenthal, Wojciech Plewiński, Krzysztof Pruszkowski, Tadeusz Rolke, Janusz Rosikoń, Marian Schmidt, Tomasz Sikora, Czarek Sokołowski, Andrzej Świetlik, Tomasz Tomaszewski, Łukasz Trzciński.  

Niektóre wybrane cytaty z książki:

Tomasz Sikora - Każdy fotograf ma jakby duszę w aparacie, bo fotografia jest w zasadzie zabieraniem ze sobą na zawsze pewnych obrazków. Czy nazwiemy to kolekcjonerstwem, czy kradzieżą? Bo chodzi tu jak gdyby o dwie różne sprawy. Oczywiście, jeśli fotografuje się kogoś bez jego wiedzy, bez jego aprobaty, jest to kradzież. Jeśli natomiast rejestruje się pewne sytuacje, na których utrwalenie nam pozwolono albo które sami zaaranżowaliśmy, jest to kolekcjonerstwo.

Chris Niedenthal - W pewnym momencie zobaczyłem z samochodu żołnierza kierującego ruchem na skrzyżowaniu – obok stał wóz opancerzony – a na kinie wisiał ogromny transparent z tytułem Czas Apokalipsy.

Krzysztof Miller - Fotografia to całe moje życie. A najważniejszy w niej jest człowiek. Poprzez człowieka można pokazać całą historię, która nas otacza, wszystkie problemy. Życie jest tak piękne, że nie trzeba go kreować. Jest również jednak tragiczne i te straszne jego aspekty też należy pokazywać.