Episkopat: Chrzest dziecka z in-vitro? Tak, ale chrzestnym nie może być gej

Ośmiu z trzynastu członków "zespołu ekspertów ds. bioetycznych" w Episkopacie Polski to księża, w tym dwaj biskupi. - Wobec pojawiających się różnych opinii dotyczących możliwości udzielania chrztu dzieciom poczętym metodą in vitro, Zespół Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetycznych pragnie przypomnieć stanowisko Kościoła katolickiego w kwestii sztucznej prokreacji jako metody głęboko niemoralnej, podkreślić prawo dziecka do życia od momentu poczęcia oraz przedstawić kwestię chrztu tych dzieci - zaczynają swój wywód eksperci.

W opublikowanym w czwartek stanowisku piszą, że "ciężkim naruszeniem porządku moralnego jest powoływanie do życia dzieci przy pomocy metod sztucznych". - Prokreacji z wykorzystaniem tych metod nie da się pogodzić z godnością dziecka, które w całej procedurze jest traktowane wybitnie przedmiotowo. Jest ono „tworzone” przy pomocy określonej procedury biotechnologicznej na podobieństwo wytwarzania innych istot żywych czy produktów - uważają eksperci Episkopatu.

Ale choć "techniki sztucznego rozrodu są też nie do pogodzenia z godnością osobową rodziców", Episkopat zgadza się, by dzieci poczęte metodą in vitro były chrzczone. - Każde dziecko poczęte w jakikolwiek sposób jest obdarowane godnością osobową i w całej pełni jest podmiotem prawa naturalnego oraz praw cywilnych i kościelnych. Również dla tego dziecka, jak każdego innego człowieka, chrzest jest tak wielkim darem Bożej miłości w wymiarze zbawczym i eklezjalnym, że nikt nie może mu go odmawiać tylko dlatego, że zostało poczęte z pomocą metod innych niż współżycie intymne małżonków - czytamy.

Władze kościelne stawiają jednak szereg warunków. Kiedy nie dopuszczą dziecka do chrztu?

• Podstawowy warunek, który winien być spełniony, aby chrzest święty mógł być udzielony, to „uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie wychowane po katolicku; jeżeli jej zupełnie nie ma chrzest należy odłożyć
• W księdze chrztów jako rodzice dziecka nie mogą być wpisane dwie kobiety. Jeżeli dawca nasienia nie jest znany, miejsce ojca pozostawia się puste
• Osoba transseksualna, w tym po tranzycji płciowej, nie może pełnić zadania chrzestnego lub chrzestnej „jeżeli istnieje niebezpieczeństwo zgorszenia, niewłaściwego usankcjonowania lub dezorientacji w sferze edukacyjnej wspólnoty kościelnej”.
• Celem uniknięcia zgorszenia osoba żyjąca w związku homoseksualnym nie może być chrzestnym lub chrzestną, czy też kanonicznym świadkiem chrztu
• Dziecko porzucone albo znalezione należy ochrzcić, jeżeli po dokładnym dochodzeniu nie można stwierdzić, czy zostało ochrzczone
• Płody poronione, jeżeli żyją, powinny zostać ochrzczone, gdy jest to możliwe

Kościół nie akceptuje:

• odkładania chrztu dziecka aż do czasu, kiedy ono samo określi swoją płeć
• nadania dziecku przy chrzcie imienia niezgodnego z jego płcią genetyczną 
• odnotowania w księgach parafialnych płci niezgodnej z kryterium genetycznym
• nieokreślenia płci dziecka przy wpisie do ksiąg parafialnych (np. w oczekiwaniu, aż z czasem samo dziecko określi swoją płeć), nawet jeżeli tak postąpiono w dokumentach cywilnych
• dokonywania zmian w księgach parafialnych pozostających w sprzeczności z powyższymi zasadami.