W latach 1946 -1951 przywrócono lub ustalono nowe nazwy polskie dla około 32 tysięcy miejscowości. Jednak tak naprawdę Komisja Ustalania Nazw Miejscowości ustalała nazwy na Ziemiach Północnych i Zachodnich aż do 1960 r.
Owa komisja, państwowy organ administracyjny, był utworzony już w 1934 r., a po zakończeniu II wojny światowej reaktywowany w 1945 roku, działający głównie na obszarze Ziem Odzyskanych.
Na początku kwietnia 1945 r. przy Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Poznaniu powołano również inny tego typu podmiot – Komisję dla spraw Przywrócenia Nazw Słowiańskich na Przyodrzu, której zadaniem było nadanie polskich nazw przystankom i stacjom kolejowym na Ziemi Lubuskiej, Pomorzu Pomorskim i Śląsku.
Zadaniem KUNM było ponowne nazwanie miejscowości i obiektów fizjograficznych, aby przywrócić – lub nadać nową – polską nazwę. Na jej czele stanął geograf prof. Stanisław Srokowski.
Na pierwszej konferencji ustalono nazwy dla miejscowości liczących powyżej 5000 mieszkańców, podczas drugiej ustalone zostały nazwy miejscowości do 5000 mieszkańców oraz niektórych stacji kolejowych, trzecia konferencja ustaliła nazwy reszty stacji kolejowych oraz miejscowości liczących 500 do 1000 mieszkańców, na czwartej konferencji ustalone zostały nazwy miejscowości liczących od 250 do 500 mieszkańców, piąta konferencja ustaliła nazwy dla wsi liczących poniżej 250 mieszkańców. Resztę nazw ustaliła ostatnia, szósta konferencja.
JAK PRZED WOJNĄ NAZYWAŁY SIĘ PODWROCLAWSKIE WSIE - KLIKNIJ I ZOBACZ
Ilustracje wikimedia commons, fotopolska.eu
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze