Na Borowskiej w dwie godziny zamieniają raka w kulę lodu. I to bez skalpela

Prof. Maciej Guziński, lider wrocławskiego zespołu urologów i radiologów uczył się tej metody w renomowanych klinikach we Francji i we Włoszech. – To chirurgiczna precyzja bez użycia skalpela. W tej metodzie wykorzystujemy specjalny, szybki tomograf zabiegowy, gdzie czas naświetlania wynosi około sekundy, co pozwala nam na bieżąco i bardzo dokładnie monitorować każdy etap operacji – tłumaczy. – Pacjent leży nieruchomo na stole tomograficznym w stanie tzw. analgosedacji. Oznacza to, że jest on w stałym kontakcie z personelem i może z nami rozmawiać, ale co najważniejsze – nie odczuwa żadnego bólu. Po precyzyjnym wypozycjonowaniu igieł na odpowiednią głębokość, do centrum guza dostarczana jest energia w postaci bardzo niskiej temperatury. Końcówki igieł mogą osiągnąć nawet -120°C - opisuje profesor. 

Efekty mrożenia widać na żywo na monitorze tomografu. – Pojedynczy cykl mrożenia trwa od 3 do 20 minut, a zazwyczaj stosujemy dwukrotne mrożenie i rozmrażanie, aby mieć całkowitą pewność, że tkanka została zniszczona – podkreślla prof. Guziński. – Po zabiegu zamrożony guz staje się martwą, jałową tkanką, którą organizm powoli wchłania, zamieniając ją w nieaktywną bliznę. Sam proces mrożenia i rozmrażania trwa około 40 minut, jednak cała procedura, wliczając precyzyjne celowanie igłami, może zająć do dwóch godzin. Pacjenci przychodzą do szpitala dzień przed zabiegiem i zazwyczaj wychodzą po dobie obserwacji.

Skuteczność zamrażania guzów nerek w szpitalu przy Borowskiej jest oceniana na 90 procent.

Metoda stosowana przy Borowskiej jest polecana zwłaszcza dla pacjentów starszych, schorowanych, z dużymi obciążeniami kardiologicznymi oraz tych, którzy przeszli już wcześniej operacje nerek. Choć standardowo za bezpieczną granicę przyjmuje się guzy o wielkości do 4 cm, wrocławski zespół z sukcesem leczył tą metodą zmiany sięgające nawet 6-7 cm. Często to nie sama wielkość, a dokładne położenie guza – na przykład bliskość innych narządów – jest decydującym czynnikiem analizowanym podczas drobiazgowej kwalifikacji.

Raka nerek stwierdza się w Polsce średnio u 5 tysięcy osób rocznie.

Najczęściej chorują mężczyźni po 45. roku życia oraz kobiety między 55. a 74. rokiem życia Mężczyźni chorują znacznie częściej niż kobiety - zachorowalność u nich  jest dwukrotnie wyższa. 

Rak nerki często rozwija się bezobjawowo we wczesnych stadiach, dlatego bywa nazywany "cichym zabójcą". Gdy objawy się pojawiają, mogą obejmować:

Najczęstsze objawy to krew w moczu (często pierwszy zauważalny znak), ból w okolicy lędźwiowej lub boku brzucha, wyczuwalny guz w jamie brzusznej, utrata masy ciała bez wyraźnej przyczyny, przewlekłe zmęczenie, gorączka niezwiązana z infekcją, nadciśnienie tętnicze.

Główne czynniki ryzyka to palenie tytoniu, nadwaga i otyłość, nadciśnienie tętnicze, przewlekła niewydolność nerek czy choroby układu sercowo-naczyniowego