Wanda Kiałka to żołnierz AK, łączniczka i sanitariuszka, uczestniczka operacji „Ostra Brama”, najpierw została wysłana przez Sowietów do Kaługi. Później, za udział w powojennej partyzantce, trafiła na Sybir. Wróciła do Polski w 1956 roku. Związała swoje losy z Wrocławiem.
Major Wanda Kiałka była odznaczana Krzyżem AK, Brązowym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Partyzanckim.
W maju 2024 roku, w rocznicę zakończenia II wojny światowej, w wieku 102 lat, odsłaniała we Wrocławiu Pomnik Żołnierzy Niezłomnych. Upamiętnia on ludzi, którzy za swoją wierną służbę na rzecz wolnej Polski, znaleźli się w życiowym i politycznym potrzasku.
Jak przypomina portal misyjne.pl. Wanda Kiałka urodziła się 15 grudnia 1922 r. w Wilnie. W 1941 r. wstąpiła do Armii Krajowej Okręgu Wileńskiego, gdzie jako łączniczka i sanitariuszka posługiwała się pseudonimem „Marika”. Brała udział w operacji „Ostra Brama” w lipcu 1944 r.
Po zajęciu Wilna przez Armię Czerwoną została zatrzymana przez władze sowieckie. Została skazana na 20 lat katorgi i zesłana do Workuty. Do Polski wróciła w 1956 r.
Po osiedleniu się we Wrocławiu poślubiła Stanisława Kiałkę, żołnierza Armii Krajowej Okręgu Wileńskiego i byłego więźnia Workuty. Wspólnie dokumentowali historię Wileńskiej Armii Krajowej, gromadząc relacje świadków, fotografie i dokumenty.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze