Narodowe Forum Muzyki na placu Wolności stanęło tam gdzie kiedyś była inna świątynia sztuki. Ale dopiero po 70 latach

Śląskie Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności kompletnie zostało zniszczone podczas wojny. Jego niektóre zbiory zostały we Wrocławiu, ale dużo wywieziono do Warszawy. Tak jak i cegły z rozbiórki ruin po muzeum. Działka po budynku stała pusta aż do 2015 roku, gdy w tym samym miejscu otwarto Narodowe Forum Muzyki.

Muzeum, początkowo pod nazwą Muzeum Starożytności Śląskich (Museum schlesischer Altertümer), powstało w 1858 wraz ze specjalnie powołanym w celu jego organizacji, gromadzenia zbiorów i prowadzenia prywatnym Towarzystwem Muzeum Starożytności Śląskich, a pierwsza wystawa otwarta została w roku następnym. Była to placówka bez stałej siedziby.

Istotna część kolekcji Śląskiego Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności pochodziła z przejętej w 1862 r. części zbiorów prowadzonego przez Uniwersytet Wrocławski dawnego Królewskiego Muzeum Sztuki i Starożytności (Königliches Museum für Kunst und Altertümer), założonego w 1815 r. na bazie dzieł sztuki skonfiskowanych klasztorom na Śląsku  w wyniku sekularyzacji zakonów katolickich w państwie pruskim. Zbiory te były powiększone przez akcje pozyskiwania eksponatów od darczyńców z regionu.

Zbiory obejmowały znaleziska archeologiczne z rejonu Śląska od neolitu do XII wieku, kolekcje monet, wyroby rzemiosła, dzieła sztuki sakralnej i inne.

Tymczasowe siedziby muzeum okazały się niewystarczające dla pomieszczenia całości zbiorów. W sierpniu 1896 Heinrich von Korn (z rodziny wydawców wrocławskich) podarował 500 tysięcy marek na zakup Domu Stanowego (Gmach Stanów Śląskich lub Sejmu Śląskiego) przy dzisiejszym placu Wolności (wówczas Schlossplatz), aby stał się siedzibą muzeum.

Budynek ten wzniesiony został w latach 1844-46 jako siedziba sejmu prowincjonalnego oraz innych instytucji, m.in. archiwum państw, i galerii obrazów.

Po przebudowie tego gmachu, 27 listopada 1899 uroczyście otwarto tam Śląskie Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności.

- Na inaugurację przygotowano dwie ekspozycje prezentujące rzemiosło śląskie i zagraniczne. W pierwszej ważną rolę odegrało współczesne śląskie meblarstwo, ponieważ znalazły się tam wyroby znanych śląskich producentów mebli. Druga ekspozycja pokazała globalne zjawiska współczesnej sztuki i rzemiosła – twierdzi Anna Kowalów z Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Dodaje też, że zadaniem instytucji było gromadzenie zabytków, aby stanowiły wzór dla ówczesnej sztuki, rzemiosła i przemysłu. Muzeum organizowało też kursy nauki rysunku i zapomnianych technik wytwarzania, wykłady o dawnym rzemiośle oraz konkursy na projekty i realizacje przedmiotów użytkowych.

Podczas oblężenia Festung Breslau gmach muzeum został niemal zupełnie zniszczony. Wyburzono go całkowicie po 1945.

Według Kowalów, uratowane fragmenty zbiorów znajdują się obecnie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Muzeum Miejskim we Wrocławiu, muzeach narodowych w Warszawie i Poznaniu oraz innych muzeach polskich oraz niemieckich.

Wiele wybitnych dzieł sztuki zaginęło i dzisiaj są intensywnie poszukiwane (miniatury, biżuteria, rzeźby z kości słoniowej, złotnictwo).

Później przez kilka lat przez plac Wolności w kierunku dworca Świebodzkiego prowadziła tymczasowa linia kolejowa, służąca do wywozu gruzu i cegieł ze zniszczonego miasta. Do połowy lat 50. plac Wolności nazywał się placem Prezydenta Bolesława Bieruta.

Od tego momentu plac był niezabudowany aż do 2007 roku, gdy rozpoczęły się prace archeologiczne w związku z budową Narodowego Forum Muzyki, którą ukończono w 2015 r.