Tam gdzie stoi jedna z najsłynniejszych wrocławskich przychodni w Breslau był wielki kościół, którego proboszcz nie lubił Hitlera

Pod koniec XIX wieku Wrocław znacznie już się rozrósł poza obszar jeszcze niedawno ograniczany murami obronnymi i fosą. Kolejne przedmieścia stawał się dużymi osiedlami. Podobnie było na Przedmieściu Mikołajskim, który dziś w dużej części jest Szczepinem, gdzie wraz z rozwojem przemysłu i firm pojawiały się liczne domy mieszkalne.

Mieszkańcy chcieli też mieć swój kościół. Dlatego też zlecono jego zaprojektowanie w rejonie pl. Strzegomskiego i dzisiejszej ul. Legnickiej. Pracy podjął się architekt Arthur Kickton, który w 1908 roku przedstawił swoją koncepcję. Neorenesansowy kościół luterański pod wezwaniem Pawła (Pauluskirche) postawiono w latach 1911-1913. Otwarto go 17 marca 1913 roku w setną rocznicę wydania we Wrocławiu odezwy króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III „Do mego ludu” (An Mein Volk), która była wezwaniem do walki z wojskami Napoleona. W tym samym roku, by także uczcić ten jubileusz, postawiono Halę Stulecia. Kościół był jedną z największych świątyń we Wrocławiu. W środku znajdowało się 1400 miejsc siedzących. Zdobiła go podwójna wieża o wysokości 65 metrów. Przy kościele znajdował się dom parafialnym z aulą i ogrodem

W latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku był ośrodkiem oporu przeciwko nazistowskiej władzy. Pastor z tej świątyni Kurt Bornitz z tego powodu został rozstrzelany z rozkazu Gestapo w styczniu 1945.

W czasie wojny kościół został zamieniony na strażnicę (wieżę obserwacyjną), a większość zabudowań parafialnych Niemcy wysadzili pod koniec oblężenia Festung Breslau.

Mocno zniszczony budynek kościoła, oceniony jako obiekt bez wartości zabytkowej, został wyburzony w latach 60. XX wieku.

Dziesięć lat później, w tym samym miejscu, został wzniesiony budynek Dolnośląskiego Centrum Medycznego Dolmed S.A.  Autorami projektu byli Anna i Jerzy Tarnawscy. Architekci postanowili, że obiekt będzie miał formę czterokondygnacyjnego odwróconego ostrosłupa  uniesionego nad ziemią. Obok gmachu znajdowała się fontanna ozdobiona rzeźbą „Łabędzie” autorstwa Jerzego Boronia, o którą batalię toczono podczas remontu w 2012 roku. „Łabędzie” przegrały, ponieważ nie podobały się ówczesnemu kierownictwu placówki.

Uroczystego otwarcia Dolmedu dokonał I sekretarz KC PZPR Edward Gierek w dniu 15 czerwca 1977 r.

Ze względu na charakterystyczną i futurystyczną bryłę jego wizerunek wykorzystano w fabularnym filmie fantastycznonaukowym „Test pilota Pirxa” z 1978 roku.  Obecnie budowla ujęta jest w „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Wrocławia” jako Dobro Kultury Współczesnej.