Spektakle światowej sławy teatru. Będzie je można zobaczyć za darmo w internecie

Inspirowany fragmentem powieści Fiodora Dostojewskiego spektakl i teatralny koncert będzie można obejrzeć w tym tygodniu za pośrednictwem internetu. „Wielki Inkwizytor” i „Raport Kasandry” udostępnione zostaną za darmo.

– W spektaklu Brala główny bohater fanatycznie skupia się na walce z wrogiem, którym stał się Bóg. Tracąc miłość i rozbudzając żądzę władzy, zrywa więź z Duchowością. Spotkanie Inkwizytora z Mesjaszem jest bolesnym doświadczeniem, dającym świadectwo przewrotnej naturze człowieka – czytamy w opisie „Wielkiego Inkwizytora”. Przedstawienie zostało zainspirowane fragmentem słynnej książki „Bracia Karamazow” Fiodora Dostojewskiego. Bohater tej sztuki musi się zmierzyć ze swoimi wewnętrznymi demonami. – W spektaklu rolę Boga obrazują harmonie muzyczne, z którymi dialoguje i spiera się bohater. Dźwięki przeradzają się w metaforę duchowości – podkreślają twórcy przedstawienia.

„Raport Kasandry” to natomiast teatralny koncert będący „symbolicznym nawiązaniem do historii kobiet, które poprzez „swoją wrażliwość i umiejętność analizy docierają do pełniejszego obrazu człowieczeństwa”. – W opresyjnej rzeczywistości nie mogą być usłyszane. Postawa mitycznych bohaterek jest niezrozumiała dla społeczeństwa. Odosobnione strażniczki duchowości pozostają samotne w swoim cierpieniu – czytamy w opisie spektaklu. – Teatr Pieśń Kozła z muzyczności tworzy głównego bohatera i w ten sposób uniwersalizuje problem. Kilkanaście polifonicznych pieśni śpiewanych przez dziewięciu wokalistów w towarzystwie wiolonczeli formuje doskonałą energię – wyjaśniają autorzy tej inicjatywy. I dodają, że kompozycji towarzyszą teksty zainspirowane „europejską myślą egzystencjalną i mitologią”.

„Raport Kasandry” będzie można obejrzeć za darmo w poniedziałek i wtorek, o godz. 16 i 18, a „Wielkiego Inkwizytora” – w tych samych dniach o 17:30. Więcej informacji o spektaklach online znajduje się tutaj.

Światowej sławy teatr

Powstały w 1996 roku we Wrocławiu Teatr Pieśń Kozła cieszy się międzynarodowym uznaniem jako jedna z najciekawszych scen alternatywnych w Europie, która wniosła istotny wkład w poszukiwanie rozwiązań odróżniających teatr od innych form sztuki. Zespół wypracował własną metodę treningu aktorskiego, który wraz z próbami i spektaklami tworzy rodzaj procesu laboratoryjnego. Pozwala on aktorom i reżyserowi zgłębiać tajniki ich sztuki, rozwijać nowe techniki i poszukiwać nieszablonowych środków wyrazu. Proces tworzenia więzi międzyludzkich stanowi punkt wyjścia dla każdego nowego rodzaju treningu, a ten łączy w sobie ruch, głos, pieśń i tekst. W efekcie powstaje spektakl o głęboko zakorzenionej muzyczności przemawiający do widzów na poziomie zmysłów.

Tym, co wyróżnia Teatr Pieśń Kozła na tle innych zespołów jest prowadzona przez niego działalność pedagogiczna. Stanowi ona integralną część wizji i misji teatru, który w ten sposób dzieli się swoimi doświadczeniami i je rozpowszechnia. W 2004 roku Manchester Metropolitan University zaprosił teatr do współpracy, w efekcie której powstał program studiów aktorskich MA Acting realizowany do 2012 roku. Od 2013 roku Teatr Pieśń Kozła we współpracy z Bral School of Acting prowadzi kurs dla aktorów i praktyków z całego świata. Głównym przedmiotem zajęć jest autorska "Bral Acting Method", oryginalna metoda praktykowana w teatrze Pieśń Kozła. Studenci uczą się pracy z tekstem, z głosem, z ciałem, wyobraźnią i energią, wszystkie te składowe łącząc w organiczną całość. Program kursu uzupełniają wykłady na temat antropologii aktorstwa. Studia przeznaczone są dla aktorów, reżyserów, performerów i tancerzy.

Teatr Pieśń Kozła był wielokrotnie nagradzany. Zdobył między innymi wyróżnienie za muzyczną interpretację  spektaklu Hamlet – A Commentary i wyjątkowe techniki śpiewu użyte w przedstawieniu w ramach 25. Konkursu o Złotego Yoricka (Festiwal Szekspirowski w Gdańsku) 2018, prestiżowe nagrody FRINGE FIRST oraz HERALD ARCHANGEL na festiwalu w Edynburgu w 2012 roku. Na tym samym festiwalu teatr zajął pierwsze miejsce w rankingu krytyków opublikowanym przez „The List”.