We Wrocławiu budują nowy kościół. A biskup ostrzega: "Sprawują mszę niegodziwie!"

Nową świątynię przy skrzyżowaniu Opolskiej i Brochowskiej od kilku miesięcy budują katolicy ze skłóconego z Rzymem Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X. Jego członków potocznie nazywa się lefebrystami. Ruch ten został założony w 1970 roku przez francuskiego arcybiskupa Marcela Lefebvre'a. 

Bractwo ma dziś swoją wrocławską kaplicę przy Kleczkowskiej. - Z Bożą pomocą sukcesywnie zwiększa się liczba wiernych regularnie uczęszczających na nabożeństwa we wrocławskiej kaplicy i przystępujących w niej do sakramentów. Bardzo nas cieszy widok tak wielu rodzin, jakie przybywają do nas z coraz liczniejszą dziatwą, często z daleka. Coraz więcej katolików, starszych i młodszych przekonanych o wartości Tradycji katolickiej znajduje u nas przestrzeń duchowego rozwoju - mówią lefebryści. Dlatego postanowili postawić we Wrocławiu nowy kościół. Inwestycja ma pochłonąć 3,5 mln zł. W kwietniu wmurowali kamień węgielny. Odtąd przy Opolskiej rosną już mury świątyni.

- Na podstawie aktualnych wytycznych Stolicy Apostolskiej status tegoż Bractwa w Kościele jest kanonicznie nieuregulowany - podkreśla tymczasem arcybiskup Józef Kupny, metropolita wrocławski. Jego list w tej sprawie wszyscy księża z Wrocławia i okolic mieli odczytać wiernym podczas mszy w ostatnią niedzielę.

"W 2009 roku papież Benedykt XVI - w nadziei na osiągniecie przez Bractwo pełnej jedności z Kościołem - uwolnił od zaciągniętej ekskomuniki ówczesnego przełożonego Bractwa oraz trzech innych biskupów wyświęconych bez zgody Stolicy Apostolskiej. Następnie w Roku Miłosierdzia (2016) papież Franciszek udzielił kapłanom Bractwa jurysdykcji do ważnego słuchania spowiedzi i rozgrzeszania, a w liście apostolskim z 20 listopada 2016 roku podjął decyzję o wydłużeniu tej możliwości poza okres jubileuszowy, aż do wydania nowych postanowień w tym względzie" - tłumaczy abp Józef Kupny.

Dalej przypomina, że zgodnie z decyzją papieża Franciszka, tylko lokalny biskup może zgodzić się na sprawowanie mszy w tzw. rycie rzymskim, czyli w formule którą praktykują lefebryści. We Wrocławiu księża z Bractwa Piusa X takiej zgody nie dostali. "Kapłani Bractwa - działając na terenie naszej Archidiecezji bez zezwolenia biskupa miejsca - sprawują Mszę Świętą ważnie, ale niegodziwie, gdyż czynią to poza ramami dyscypliny kościelnej" - pisze więc metropolita wrocławski.

Dalej abp Józef Kupny stwierdza, że udział katolika w takiej mszy  "jest dopuszczalny, choć nie można go zalecać". - Osoby te przyczyniają się do rozłamu wspólnoty wierzących i jeśli w pełni świadomie manifestują w ten sposób swój sprzeciw wobec dyscypliny kościelnej i zwierzchnictwa papieża, popełniają grzech, z którego mają obowiązek oczyścić się w sakramencie pokuty  - ostrzega arcybiskup.

Główną przyczyną powstania Bractwa był sprzeciw arcybiskupa Lefebvre'a i jego zwolenników wobec zmian wprowadzonych w Kościele katolickim po Soborze Watykańskim II (1962-1965). Lefebryści krytykowali i częściowo odrzucali reformy soborowe, w szczególności te dotyczące liturgii, ekumenizmu, wolności religijnej i kolegialności biskupiej. Charakterystyczne dla lefebrystów jest silne przywiązanie do tradycji kościoła, a w szczególności do przedsoborowej formy rytu rzymskiego, czyli tzw. mszy trydenckiej. Uważają oni, że zmiany posoborowe prowadzą do osłabienia wiary katolickiej i zagrażają jej czystości.

Relacje między Bractwem Kapłańskim Świętego Piusa X a Stolicą Apostolską są złożone i napięte od lat. Kulminacyjnym momentem konfliktu było dokonanie przez arcybiskupa Lefebvre'a w 1988 roku konsekracji czterech biskupów bez zgody papieża Jana Pawła II. Czyn ten został uznany przez Stolicę Apostolską za akt schizmatycki, skutkujący ekskomuniką zarówno dla arcybiskupa Lefebvre'a, jak i wyświęconych przez niego biskupów.

Obecnie Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X działa w wielu krajach na świecie, posiadając własne seminaria duchowne, kościoły i kaplice. Choć podejmowane są próby dialogu ze Stolicą Apostolską w celu uregulowania ich statusu, lefebryści nadal pozostają w pewnym napięciu z głównym nurtem Kościoła katolickiego, nie w pełni akceptując nauczanie i praktykę posoborową.

Lefebryści mocno protestowalli przeciw kanonizacji Jana Pawła II. - Karol Wojtyła nie może być kanonizowany i akt, który zmierza do ogłoszenia jego świętości wobec całego Kościoła może być tylko fałszywą kanonizacją. Żaden papież nie może bowiem zdecydować o kanonizacji kogoś, kto nie jest święty - pisali w oficjalnym liście, dodając że kanonizacja Jana Pawła II będzie dla nich przejawem „fałszywego miłosierdzia” i „fałszywego ekumenizmu, którego papież Polak był ustawicznym apostołem”.