Wilki pod Wrocławiem. Czy mamy czego się bać? A może dzwonić po myśliwych?

- Wilk oczywiście wzbudza emocje. Powstawały o nim bajki, legendy i mity. W kulturze kojarzy się ze złem, z niebezpieczeństwem i z zagrożeniem. W dawnych czasach podchodził blisko gospodarstw, był tym drapieżnikiem z którym się ludzie spotykali i który w jakimś sensie zagrażał inwentarzowi, czyli zwierzętom, które były były trzymane blisko - przyznaje dr Robert Maślak.

- Tymczasem wilki atakują człowieka naprawdę w skrajnych sytuacjach. Wtedy, gdy są przyzwyczajone do korzystania z pokarmu pochodzenia antropogenicznego. Gdy były na przykład dokarmiane i oswajane. Takie półoswojone wilki, które nie mają lęku przed przed człowiekiem, rzeczywiście potrafią atakować. Ale to są sytuacje ekstremalnie rzadkie. W Polsce od około 80 - 100 lat, nie było ataku dzikiego wilka na człowieka - podkreśla zoolog.

- Mieliśmy sytuację, gdzie wilki były dokarmiane mięsem przed czatowniami, gdzie turyści przyjeżdżają, chcą łatwo zobaczyć dużego drapieżnika. W Bieszczadach rozpowszechnił się taki biznes, który polega na tym, że buduje się altankę, przed którą dostarcza się mięso, a niedźwiedzie czy wilki przychodzą tam. Tak oswajają się z zapachem człowieka - tłumaczy naukowiec. 

Dr Robert Maślak podkreśla, że sytuacja w której wilki podchodzą w okolice wsi jest zupełnie normalna. Tak samo jak to, że wilka możemy spotkać w lesie. Jeśli nas wyczuje, sam ucieknie - bo wilki mają świetny węch i boją się człowieka. - Ale jeśli wiatr nie biegnie od nas w ich kierunku, one nas nie czują. I są po prostu ciekawe. Czasem się zatrzymają i patrzą na nas przez chwilę, chcąc dostrzec co to jest. Jeżeli tak patrzą na nas, to rzeczywiście może być sytuacja, kiedy możemy się przestraszyć. Ale po chwili odchodzą - zapewnia znawca zachowań zwierząt.

- Wilk jest w Polsce na szczęście gatunkiem ściśle chronionym. Jest ogromna presja, żeby zdjąć go z tej listy i żeby dozwolone były polowania na wilki. Ta kampania antywilcza trwa już dosyć długo. Zaangażowane są w nią głównie środowiska myśliwskie, bo wśród myśliwych trofeum w postaci czaszki drapieżnika daje pewien prestiż - wyjaśnia dr Robert Maślak.