Wrocławscy naukowcy w międzynarodowym badaniu nad umieralnością noworodków

Naukowcy z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu wzięli udział w międzynarodowym badaniu „Global PaedSurg Collaborative Study”. Dowodzi ono jednoznacznie, że przeżycie noworodka z wadą wrodzoną zależy od tego, gdzie się urodził. W których krajach śmiertelność dzieci jest największa?

Międzynarodowe badanie, dotyczące śmiertelności dzieci z wadami wrodzonymi przeprowadziło wspólnie grono ponad 150 naukowców z 74 krajów. Wzięli oni pod uwagę prawie 4 tysiące noworodków, urodzonych w 264 szpitalach na całym świecie.

– Dzięki kooperacji naukowców z całego świata udało nam się wykazać, że dzieci z wadami wrodzonymi przewodu pokarmowego mają około 40-procentowe ryzyko zgonu w krajach o niskim dochodzie – mówi prof. dr hab. Dariusz Patkowski z Kliniki Chirurgii i Urologii Dziecięcej Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu. – Jeśli jednak porównamy te wyniki do krajów zamożniejszych, to okazuje się że to ryzyko spada do 20 procent w krajach średniozamożnych i do zaledwie 5 proc. w krajach o najwyższych dochodach – dodaje.

Największą różnicę w śmiertelności można zauważyć w przypadkach noworodków z wytrzewieniem wrodzonym. W krajach o niskim dochodzie 90% dzieci z tym schorzeniem umiera, podczas gdy w krajach o wysokim dochodzie liczba zgonów to jedynie 1%. Co więcej, w krajach wysokorozwiniętych większość z nich będzie mogła później wieść normalne życie.

– Geografia nie powinna determinować wyników leczenia dzieci z wadami, które podlegają leczeniu chirurgicznemu – mówi dr Naomi Wright, która poświęciła ostatnie cztery lata na badanie rozbieżności w wynikach leczenia na świecie. – Celem Zrównoważonego Rozwoju jest wyeliminowanie możliwych do uniknięcia zgonów noworodków i dzieci poniżej 5 roku życia do roku 2030. Nie da się tego osiągnąć bez pilnych działań na rzecz poprawy opieki chirurgicznej nad dziećmi w krajach o niskim i średnim dochodzie na całym świecie – podkreśla.

Aby to osiągnąć, muszą zostać spełnione trzy czynniki. Pierwszym jest doskonalenie diagnostyki przedporodowej, a więc dostępności do opieki lekarskiej i badań prenatalnych, a także – w momencie wykrycia ewentualnych wad płodu – umożliwienie porodu w szpitalu z zapleczem dziecięco-chirurgicznym.

To niezwykle ważne, by dziecko z wadami wrodzonymi mogło otrzymać specjalistyczną pomoc zaraz po urodzeniu. Każde opóźnienie bowiem znacząco zwiększa ryzyko zgonu.

Po drugie, konieczna jest poprawa opieki chirurgicznej nad dziećmi urodzonymi w szpitalach powiatowych i zapewnienie im bezpiecznego i szybkiego transportu do dziecięcego centrum chirurgicznego, gdzie otrzymają pomoc specjalistów.

Istotna jest również poprawa opieki okołooperacyjnej w dziecięcym centrum chirurgicznym. Dostęp do respiratorów i żywienia pozajelitowego, a także wykwalifikowany personel anestezjologiczny – wszystko to znacząco wpływa na zwiększenie szansy na przeżycie noworodków z poważnymi schorzeniami.

Badacze podkreślają, że wymaga to sprawnej współpracy i planowania pomiędzy zespołami położniczymi, neonatologicznymi i chirurgicznymi w centrach chirurgicznych dla dzieci. Konieczna jest także edukacja i nawiązywanie kontaktów ze szpitalami referencyjnymi.

Przekonują tym samym, że obok lokalnych inicjatyw, opieka chirurgiczna nad noworodkami i dziećmi na całym świecie powinna zostać objęta krajową i międzynarodową polityką w zakresie ochrony zdrowia dzieci. Wady wrodzone są bowiem obecnie piątą najczęstszą przyczyną zgonów dzieci poniżej 5. roku życia na świecie, z czego większość ma miejsce jeszcze w okresie noworodkowym.