Pięćdziesiąt twarzy Greya i inne premiery we wrocławskim kinie

Film Pięćdziesiąt twarzy Greya został z góry skazany na sukces. Fani na całym świecie kupili już 2,75 miliona biletów na premierowe pokazy. Najwięcej sprzedano ich w Niemczech, potem w Wielkiej Brytanii, Francji i Australii. Polska jest ponoć na czwartym miejscu. W kinie DCF zobaczymy go już w ten weekend. Nie zabraknie też innych pokazów przedpremierowych, premierowych i cykli filmowych.

Walentynkowa premiera

Milioner z inklinacjami do perwersji poznaje naiwną, uległą studentkę. No i się zaczyna… Ekranizacja „Pięćdziesięciu twarzy Greya” E L James, jednego z największych bestsellerów ostatnich lat (w skali świata serię o Greyu kupiło ponad 100 milionów osób) wchodzi na ekrany światowych kin w walentynkowy weekend.

Film został z góry skazany na sukces. Fani na całym świecie kupili już 2,75 miliona biletów na premierowe pokazy. Najwięcej sprzedano ich w Niemczech, potem w Wielkiej Brytanii, Francji i Australii. Polska jest ponoć na czwartym miejscu. Producenci nie czekają na wyniki finansowe, te są pewniakiem. Już wiadomo, że latem tego roku zaczynają się zdjęcia do ekranizacji kolejnej części trylogii, a odtwórców głównych ról, Dakotę Johnson i Jamiego Dornana już teraz kreuje się na nowych ulubieńców publiczności. Mają przebić popularnością Kristen Stewart i Roberta Pattinsona.

Kebab i Horoskop

Polska komedia o pracownikach bankrutującego sklepu z dywanami. Trochę śmieszne, trochę melancholijne, trochę absurdalne dzieło Grzegorza Jaroszuka otrzymało na festiwalu w Gdyni Nagrodę Polskiej Federacji DKF-ów oraz Nagrodę Specjalną. W rolach głównych, m.in. Bartłomiej Topa i Tomasz Schuchardt. Premiera w DCF-ie już 13 lutego.

Właściciel sklepu z dywanami na granicy plajty. Nigdy nie ma w nim klientów, a pracownicy to oczywiście sami nieudacznicy: sfrustrowany sprzedawca, nieśmiała kasjerka, poszukująca miłości w internecie księgowa, zgryźliwy portier.

Aby ratować upadający biznes właściciel postanawia zatrudnić specjalistów od marketingu. Niestety także i oni zawiodą. Zamiast fachowców, na ogłoszenie odpowie para oszustów o pseudonimach Kebab i Horoskop. Ich przybycie i wdrożony na poczekaniu "program naprawczy" odmienią życie firmy i jej pracowników – jednak w zupełnie nieprzewidziany sposób.

„Druga szansa” – pokaz przedpremierowy

Dwaj policjanci przyjeżdżają na interwencję do patologicznej rodziny. W szafie znajdują płaczące dziecko. Ta scena przypomni się jednemu z nich, gdy umrze jego własny syn i da początek intrydze – policjant zdecyduje się ukraść małego rodzicom, którzy na niego nie zasługują. Przedpremierowy pokaz thrillera Susanne Bier w sobotę 14 lutego o godz. 18.30 w DCF-ie.

Andreas (Nikolaj Coster-Waldau, czyli Jamie Lannister z „Gry o tron”) wiedzie poukładane życie z piękną żoną i synem. Pewnego dnia podczas interwencji w domu narkomanów znajduje w szafie płaczące niemowlę. Policjant jest wstrząśnięty gehenną zaniedbanego dziecka.

Dlatego później postanowi ukraść chłopca, a że sprawy przybiorą nieoczekiwany obrót, będzie męczyć się z dylematem: przyznać się do winy i zwrócić dziecko patologicznym rodzicom, czy też brnąć w sieci kłamstw, by zapewnić przybranemu synowi godne życie?

Reżyserka Susanne Bier ma na koncie Oscara, Złoty Glob i Europejską Nagrodę Filmową. za film „W lepszym świecie”. Nominowany do Oscara był także jej film„Tuż po weselu”.

Pierwsza miłość

W sobotę 14 lutego o godz. 19.00 DCF zaprasza na przedpremierowy pokaz „Boys”, filmu o pierwszej miłości nastolatka do kolegi z drużyny sportowej. Nastrojowy, nie dosłowny obraz Mischy Kamp można odczytywać jako obraz poszukiwania tożsamości, niekoniecznie seksualnej. Film będzie pokazywany w regularnym repertuarze DCF-u od 27 lutego.

Nawet w Holandii gejowski coming out nie jest łatwy. 80-minutowy, kameralny film wielokrotnie nagradzanej reżyserki Mischy Kamp to arcydzieło subtelności w opowieści o trudnych, nastoletnich doświadczeniach homo.

Sieger ma 15 lat i nie potrafi pogodzić się z własnymi skłonnościami. Potrzebuje czasu, by przekonać się na własnej skórze, że ucieczka od własnego ja prowadzi wyłącznie do frustracji. Obiektem uczuć Siegera jest Marc, kolega z lekkoatletycznej drużyny biegowej. Najpierw się po prostu zaprzyjaźniają, potem stopniowo zaczyna się między nimi dziać coś więcej. Sieger musi przejść całą drogę – od wyparcia tego, kim jest do akceptacji.

DKF: „Ja nie wracam”

Dyskusyjny Klub Filmowy zaprasza na „Ja nie wracam” – kooprodukcję fińsko-rosyjsko-estońsko-kazachską. Dwie dziewczyny uciekają przez Rosję autostopem, w poszukiwaniu do lepszego życia. Jak to bywa w filmie drogi – nie chodzi o kilometry, ale o podróż w głąb siebie i wzajemnej relacji. Seans w poniedziałek 16 lutego o godz. 20.00.

Anya jest wychowanką domu dziecka. Pracuje na uniwersytecie i może się uważać za kobietę sukcesu. Przeszłość jednak ją dogania – dawny kolega z sierocińca podrzuca jej paczkę z narkotykami. Nie czekając na dalszy rozwój wydarzeń, dziewczyna ucieka przed policją. Poznaje 12-letnią Kristinę, również sierotę, prześladowaną przez rówieśników. Dziewczyny razem wyruszają autostopem do Kazachstanu, gdzie mieszka babcia Kristiny. Droga wiedzie przez ponurą, jesienno-zimową Rosję. W tej smutnej scenerii Anya i Kristina zawiązują przyjaźń, która będzie dla obu pierwszą prawdziwą relacja w życiu.

FKS: „Tango”

Musical o namiętności do tańca i wielkich emocjach towarzyszących tworzeniu sztuki, zobaczymy w najbliższy wtorek, 17 lutego, w DCF-ie w ramach cyklu dla seniorów. Doskonały obraz „Tango” wybitnego hiszpańskiego reżysera Carlosa Saury był nominowany do Oscara i Złotych Globów.

Mario, czterdziestoletni reżyser po rozwodzie zabiera się za zdjęcia do kolejnego filmu – o tangu argentyńskim. Szukając inspiracji poznaje młodą i piękna tancerkę, w której się zakochuje. Uczucia, wizje, wspomnienia, fabuła, muzyka i taniec splatają się ze sobą w głowie Maria, a on szuka sposobu, by oddać to na ekranie.

Film Carlosa Saury to klasyk kina muzycznego, nagrodzony w 1999 r. Oscarem dla najlepszego filmu zagranicznego. Film zdobył również nagrodę Goya w kategorii najlepszy dźwięk oraz Złotą Szpulę za najlepszy montaż muzyki. Oprawie muzycznej towarzyszy doskonała gra światła i obrazu, której autorem jest Vittorio Storaro, operator mający w swojej kolekcji już trzy Oscary za najlepsze zdjęcia.