Powojenna fotografia Wadima Jurkiewicza

Wadim Jurkiewicz - samouk, pasjonat, kreator i… lekarz, dziś już nieco zapomniany jeden z najwybitniejszych artystów fotografików powojennej Polski. W poniedziałek, 8 sierpnia wypada 100. rocznica jego urodzin. Z tej okazji w Domku Romańskim przygotowano monograficzną wystawę jego twórczości.

Pasjonat sztuki i muzyki, którym podczas studiów na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Wileńskiego i w czasie okupacji poświęcał się bez reszty. Niezwykle wymagający wobec siebie, z konsekwencją i zaparciem od 1945 roku szkolił swój warsztat fotograficzny.



Przygoda Wadima Jurkiewicza z fotografią zaczyna się tuż po wojnie, kiedy to otrzymuje pierwszy aparat Kodak i przenosi się do Oleśnicy. Z pomocą literatury fachowej powolutku nabywa niezbędną wiedzę z zakresu fotografii i każdą chwilę poświęca swojej pasji. W niecałe 6 lat później wstępuje do wrocławskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Fotograficznego, a od 1952 roku należy do Związku Polskich Artystów Fotografików.


Pod koniec lat 50. wraz z Bożeną Michalik, Zbigniewem Staniewskim i Edmundem Witeckim powołuje do życia wrocławską grupę „Podwórko” zajmującą się poszukiwaniem nowych środków wyrazu w fotografii. Jego artystyczna kariera kończy się niespodziewanie tragiczną śmiercią (rażony prądem w swej ciemni fotograficznej) w 1962 roku.



Podczas wystawy w Domku Romańskim będzie można zobaczyć najciekawsze, czarno-białe zdjęcia z dorobku Jurkiewicza, w większości pochodzące z lat 50. i 60. Wystawie towarzyszyć będzie specjalny album.



Wernisaż wystawy już jutro, 5 sierpnia o godz. 17.00 w Domku Romańskim.


Fotografie Wadima Jurkiewicza można oglądać do 1 października.



js