Jednym z najciekawszych wydarzeń 7. Avant Art Festival (7-18.10) będzie prezentacja artystów skupionych wokół festiwalu sztuki współczesnej Les Urbaines z Lozanny. W drugi weekend Avant Art na Dworcu Świebodzkim zobaczymy m.in. performance Marie-Caroline Hominal - jednej z najważniejszych szwajcarskich tancerek ostatnich lat. Zagrają Dimlite, Syndrom WPW, AVE EVA i eklektyczni dj-e z Unleashed Ethernalhood.
Les Urbaines to festiwal unikatowy, oferujący pełen dostęp do sztuki współczesnej, transgresywnej i alternatywnej, umieszczonej w tkance miejskiej. To prezentacja projektów nie ograniczonych formą i gatunkiem. Twórcy festiwalu nie chcą sztuki wyjaśniać. Zamiast stawiać tezy, wolą je kwestionować, zamiast rozumieć - odczuwać i chcą, by ten nastrój udzielił się odbiorcom. Kuratorem wrocławskiego showcase’u jest sam Patrick de Rham – dyrektor festiwalu Les Urbaines.
Na Dworcu Świebodzkim wystąpi arcyciekawa reprezentacja artystów ze Szwajcarii, w tym tworzący pod pseudonimem Dimlite producent Dimitri Grimm. Stawiany jest w jednym rzędzie z takimi sławami jak Gaslamp Killer, Deadelus, Flying Lotus czy Hudson Mo. Za instrumentarium służą mu komputer i jego oprogramowanie oraz dodatki w postaci gitary, syntezatorów, głosu, perkusji i wszystkiego, co da się nagrać przez nie najlepszej jakości mikrofon. AVE EVA to najnowsza inkarnacja Gabriela Ghebrezghi, muzyka i producenta znanego między innymi z projektu Oha Aho.
Muzyka artysty jest próbą stworzenia hipnotycznego, obsesyjnego kolażu dźwiękowego, na który składają się deklamowane i wyśpiewywane przez artystę mantry na tle zmiennych częstotliwości, stuków, szmerów i szeptów oraz melodii zagranych na miniaturowych instrumentach klawiszowych. To muzyka intymna, osobista, pozbawiona megalomanii, emocjonalna, skoncentrowana na zmysłowości.
Niezwykle ciekawym i oryginalnym wydarzeniem będzie performance Marie-Caroline Hominal. To znana też jako MCH, MadMoiselle MCH, Berries czy Fly Girl, urodzona w 1978 we Francji, szwajcarska tancerka i performerka. Podstawą jej pracy z ciałem jest badanie pojęcia tożsamości, transformacji i anonimowości. Tańca uczyła się w Janet Held Studio in Montreux Schweizerische Ballettberufschule w Zurychu, a później w Rambert School w Londynie, gdzie dołączyła do National Youth Dance Company. Jej prace choreograficzne to najczęściej kompozycje solo lub duety.
Podczas Avant Art Festival zaprezentuje swój nowy performance zatytułowany Silver, w którym śpiew, muzyka, światło i ruch współgrają ze sobą i razem tworzą szczególny, żywy obiekt. Nazwę projektu elektronicznego Syndrome WPW tłumaczy się jako Zespół Wolffa-Parkinsona-White"a, czyli wrodzone zaburzenie przewodzenia impulsu elektrycznego w sercu. Muzyka Syndrome WPW przywołuje najróżniejsze skojarzenia, takie jak: choroba, postmodernizm, eklektyzm, fizyka cząstek, niestabilność. To tak, jakby próbować zagrać heavy metal na tanich, plastikowych instrumentach klawiszowych włoskiej firmy Bontempi i to jeszcze w taki sposób, żeby dało się do tego tańczyć. W trakcie koncertów Syndrome WPW artysta atakuje publiczność wieloma źródłami dźwięków, epatując nieskrępowaną radością życia, a pod ich koniec scena jest tylko zdewastowaną ruiną.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze