Jak przyrządzano karpia na Wigilię w Breslau. Zobacz przepisy

A co my mamy wspólnego z przedwojennym Wrocławiem? Zamieszkaliśmy ( nie z własnej woli) w obcym mieście, ale tradycję przekazują ludzie, a nie budynki i ulice. Nasze potrawy i nasze zwyczaje nabyliśmy od naszych rodziców - zwyczaje i potrawy przedwojennych mieszkańców Wrocławia są dla nas obce.

przemo1034: I co z tego, że tu jest Dolny Śląsk. Tradycje tutejsze wywędrowały razem z byłymi mieszkańcami, a tu przywędrowały razem z obecnymi mieszkańcami przywędrowały nowe. Tradycje przekazują wyłącznie ludzie, a nie domy i ulice. Jak małe masz pojęcie o ludności Wrocławia świadczą Twoje wzmianki o Lwowie. W 1949 r. mieszkało tu 19,5% poznaniaków i tylko 5,4% lwowian (dla porównania w 2022 we Wrocławiu było od 23 do 28% Ukraińców). Jeszcze raz, nic dzisiejszych mieszkańców Wrocławia nie łączy z mieszkańcami Breslau.

przemo1034: Wydaje mi się, że sam nie wiesz o co Ci chodzi, budynki mają znaczenie, bo to kultura materialna, ale tradycja to kultura duchowa, a budynki jej nie przekazują. „Horda z Wawy tu wpadła” w 1949 było 10,9% ludzi z całkowicie zniszczonego miasta. To że babka Twojej żony była Niemką o niczym nie świadczy, bo moja była Holenderką. „Śląsk zawsze był międzynarodowy”, według spisu niemieckiego z 1910 mieszkało w mieście 512 105 osób, 95,71% niemieckojęzycznych (w tej liczbie Żydzi), 2,95% polskojęzycznych, 0,67% ludności dwujęzycznej polsko-niemieckiej (razem 18 538 polskojęzycznych i dwujęzycznych) i 0,67% Czechów i innych, rzeczywiście wielka międzynarodowość, a zwłaszcza to bredzenie o czeskim Wrocławiu. Tu nie było Śląska, tu był Niederschlesien, a codziennym językiem był niemiecki. Teraz jesteśmy tu z różnych stron i twórzmy swoją kulturę i swoje zwyczaje i nie usiłujmy odtwarzać niczego co do nas nie należało.