W Muzeum Współczesnym zobaczymy wystawę związaną z Wrocławiem lat 70.

Młoda, żywa i bezpretensjonalna sztuka Wrocławia lat 70. oparła się zarówno muzealizacji jak i akademickim dyskursom historii sztuki. Artyści Permafo – tak jak i innych wrocławskich galerii lat 70. – nie myśleli o przejściu do historii, tylko zmianie swojego życia, czerpaniu zeń pełnymi garściami.

Wystawa Gdzie jest PERMAFO? to próba Muzeum Współczesnego Wrocław opowiedzenia założycielskiego mitu młodego, otwartego miasta poprzez postaci dwojga artystów Natalii LL i Andrzeja Lachowicza.

Piękna i bez pamięci zakochana w sobie para wyczarowuje miejsce i atmosferę oraz wymyśla na nowo sztukę – zaskakujące, wręcz niemożliwe połączenie konceptualizmu z pop-artem.

W splocie sztuki i radości życia pojawią się mikro-olśnienia, zmieniające ograniczenia narzucone z zewnątrz – z domeny PRL-u – w absurdalną uzurpację. Szybko pojawiają się w PERMAFO ludzie, bez podziału na artystów, naukowców, dyletantów i zapaleńców, dyskusje do świtu i pewność, że wszystko „zaczęło się we Wrocławiu” – nowoczesność, sztuka i życie w świeżym kontekście i wzajemnej relacji.

Artyści Permafo postawili na demokratyczne środki wyrazu, takie jak aparat fotograficzny. Jedna z wiodących idei Permafo – rejestracja permanentna – była całkowicie transparentna wobec życia.

To postawa życiowa stawała się formą. Uczestnictwo w sztuce, z preferencją dla uczestnictwa niż dzieła, spowodowało że dzieło stało się śladem realnego doświadczenia, a ono (a nie estetyczna forma) chroniły przed ideologią. Czy da się odtworzyć po latach nieokiełznany, wolny duch lat 70., paradoksalne połączenie awangardy i kontrkultury? Przyjdźcie zobaczyć Gdzie jest Prmafo? w Muzeum Współczesnym Wrocław. Wystawę można oglądać do 4 lutego.