Czy outsourcing pracowniczy jest legalny? Sprawdźmy

Wyzwania XXI wieku skłaniają przedsiębiorstwa do stosowania innowacyjnych rozwiązań w celu optymalizacji działań i ciągłego podnoszenia efektywności. Jednym z nowoczesnych sposobów zarządzania firmą jest outsourcing pracowniczy, polegający na delegowaniu określonych zadań firmie zewnętrznej. Przedstawiamy aspekty prawne tego rozwiązania.

Czym jest outsourcing pracowniczy?

Na początku warto przybliżyć definicję outsourcingu. Nazwa stanowi skrót od angielskich słów outside-resource-using, co oznacza tyle, co wykorzystywanie zasobów zewnętrznych. Przedsiębiorstwo może podjąć współpracę z zewnętrznym usługodawcą, zlecając mu określone funkcje, zadania czy realizację konkretnych projektów.

Decydując się na współpracę z firmą zewnętrzną, należy dokładnie przeanalizować jej możliwości i poziom świadczonych usług. Konieczna będzie umowa o outsourcing pracowniczy oraz znajomość podstaw prawnych outsourcingu. W tych kwestiach warto zaufać specjalistom i powierzyć outsourcing pracowniczy np. agencji pracy Kono.

Co zyskasz dzięki współpracy z agencją? Przede wszystkim zaoszczędzisz czas, gdyż to właśnie agencja zajmie się poszukiwaniem odpowiednich kandydatów i przeprowadzeniem całego procesu rekrutacji. To samo dotyczy wszelkich kwestii administracyjnych, w tym prowadzenia dokumentacji kadrowo-płacowej.

Outsourcing pracowniczy – podstawa prawna

Outsourcing nie posiada ścisłych regulacji prawnych, a umowy o outsourcing pracowniczy należą do tzw. umów empirycznych (nienazwanych). Przejawiają one cechy charakterystyczne dla umów nazwanych, czyli wyszczególnionych w Kodeksie Cywilnym, takich jak umowy zlecenia, umowy o dzieło czy o świadczenie usług. Z tego tytułu, przy braku innego zastrzeżenia, umowy outsourcingowe najczęściej są realizowane na zasadach umów cywilnych.

Należy przy tym podkreślić, że outsourcing pracownika i związane z nim umowy nie są w polskim prawie zjawiskiem nowym. Strony mają możliwość kształtowania umowy w taki sposób, aby optymalnie dostosować ją do swoich wymogów. Jedynym warunkiem jest stosowanie regulacji nienaruszających powszechnie obowiązującego w Polsce prawa.

Elementy umowy outsourcingowej

Na podstawie umowy zleceniodawca przekazuje podmiotowi zewnętrznemu określone zadania, określając jedynie swoje wymogi i oczekiwania. Wśród głównych elementów takiego dokumentu należy wymienić:

określenie zakresu prac i poziomu świadczonych usług,

wysokość wynagrodzenia,

okres obowiązywania umowy,

zasady zarządzania ludźmi,

warunki rozwiązania umowy,

zasady rozstrzygania ewentualnych sporów.

Outsourcing pracowniczy a praca tymczasowa – podstawowe różnice

Istnieją istotne różnice pomiędzy outsourcingiem pracownika a pracą tymczasową. Podmiot zewnętrzny (outsourcer) wysyła do pracy u zleceniodawcy swoich pracowników, a nie pracowników zatrudnianych na podstawie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

Innymi słowy, pracodawcą osób wykonujących pracę na rzecz zleceniodawcy (insourcera) jest firma outsourcingowa (zleceniobiorca). W przypadku pracy tymczasowej pracownik zostaje zatrudniony przez agencję pracy tymczasowej, ale podlega pracodawcy, u którego wykonuje pracę.

Różnice istnieją również w możliwych rodzajach pracy. Pracownicy outsourcingowi mogą wykonywać każdy rodzaj zajęć, z kolei w przypadku pracowników tymczasowych istnieją ograniczenia wynikające z ustawy. Pracownik tymczasowy nie może m.in. wykonywać pracy niebezpiecznej oraz wymagającej uzbrojenia.

Kolejną kwestią są ograniczenia czasowe. Dla outsourcingu nie istnieją ograniczenia czasu zatrudnienia pracowników. Z kolei pracownik tymczasowy może być zatrudniony przez maksymalnie 18 miesięcy w okresie nieprzekraczającym 3 kolejnych lat.