Prawie 200 lat warzyli tu piwo w cieniu góry. Z browaru w Sobótce zostały tylko ruiny

Wszystko zaczęło się w 1817 roku. Baron Ernst von Lüttwitz, właściciel dóbr w Sobótce Górce, założył browar u podnóża Ślęży – miejsca, które już wtedy uchodziło za wyjątkowe. Kluczem do sukcesu była woda - bogata w minerały, czerpana ze źródeł w cieniu góry, nadawała piwu niepowtarzalny charakter. Produkcja opierała się od początku na metodzie bawarskiej, cenionej w całej ówczesnej Europie.

Zakład rósł. W 1858 roku syn założyciela, Wilhelm von Lüttwitz, przekształcił go w spółkę – najpierw komandytową, a potem akcyjną pod nazwą Gorkauer Societäts Brauerei A.G. W 1887 roku zarejestrowano spółkę akcyjną z poważnym kapitałem, a browar przestał być lokalną inicjatywą, stając się regionalnym graczem przemysłowym.

Na początku XX wieku zakład był już w pełni nowoczesnym przedsiębiorstwem: produkował około 50 000 hektolitrów piwa rocznie, posiadał filie m.in. w Wałbrzychu i Nowej Rudzie oraz sieć własnych lokali. W ofercie były lagery, koźlaki i inne rodzaje - browar obsługiwał zarówno rynek lokalny, jak i regionalny.

Po II wojnie światowej obiekt znacjonalizowano - podobnie jak setki innych dolnośląskich zakładów - i wznowiono w nim produkcję. To był jednak początek końca. Centralizacja przemysłu i rosnąca dominacja dużych koncernów piwowarskich sprawiły, że mały zakład w Sobótce nie miał szans. W 1997 roku browar zamknął podwoje na zawsze. Od tamtej chwili nikt już tu nie warzy piwa.

Dziś kompleks jest mocno zniszczony - budynki częściowo się zawaliły, instalacje rozkradziono, a przez pęknięte stropy wdziera się roślinność. Dawne piwnice leżakowe, warzelnia i zabudowania administracyjne istnieją głównie jako puste, milczące ruiny. Pod obiektem ciągną się podziemne korytarze – część zawalona, część zalana. W pobliżu stoi jeszcze staw browarniany, który niegdyś pełnił funkcje technologiczne dla zakładu.

Mimo fatalnego stanu technicznego miejsce wciąż przyciąga eksploratorów, fotografów i poszukiwaczy zapomnianej historii. Dziury w podłodze, zawalone stropy i brak jakichkolwiek zabezpieczeń sprawiają jednak, że to teren, który nie wybacza błędów.