Przy ul. Bożego Ciała kończył się Wrocław. A tę katolicką nazwę krętej uliczce nadali dopiero komuniści

Ulica Bożego Ciała biegnie od ulicy Świdnickiej do ulicy Widok oraz placu Teatralnego i ulicy Teatralnej. Ma zaledwie 187 m długości. Od strony Rynku, czyli północną stronę ulicy zajmuje między innymi zabytkowy kościół oraz plebania i budynek dawnego Hotelu „Bayrischer Hof”, a po stronie południowej i wschodniej rozciąga się Promenada Staromiejska i  zabytkowy budynek dawnej resursy kupieckiej, a obecnie Wrocławski Teatr Lalek.

Pierwotna nazwa ulicy Durchgang oznaczała dosłownie „przejście”. Kolejna nazwa Kreuzherrenweg nawiązywała do komandorii joannitów, która leżała naprzeciw kościoła Bożego Ciała. Współczesna nazwa ulicy została nadana przez Zarząd Miejski 31 listopada1945 r.

Bo o dziwo, nowa polska władza, która jak wiadomo była komunistyczna nawiązała do największego zabytku przy tej ulicy czyli kościoła Bożego Ciała, który jako jeszcze kaplica pod tym wezwaniem istniała już w 1320 roku. W 1369 wybudowano krużgankowe połączenie kościoła ze znajdującą się po przeciwnej stronie ul. Świdnickiej wspomnianą komandorią joannitów.

Współczesna gotycka bryła kościoła pochodzi z pierwszej połowy XV wieku. I tu warto wspomnieć, że kościół był położony przy murach miejskich i stanowił element trzeciej Bramy Świdnickiej. Wcześniejsze były bliżej Rynku, a po drugiej pamiątką jest linia wyrysowana w okolicach opery i hotelu Monopol. A przy wspominanej trzeciej kościół stanowił też obiekt o znaczeniu strategicznym - niektóre, nieistniejące już dziś, wieżyczki tego kościoła służyły bezpośrednio celom obronnym.

W 1693  r. pojawiła się już piąta wersja bramy, mająca postać łuku triumfalnego z herbem Wrocławia nad wjazdem. Ostatnia rozbudowa Bramy miała miejsce w II połowie XVIII wieku i związana była z pogłębieniem fortyfikacji. Wtedy też pojawił się odwach - budynek, w którym stacjonowały wszelkiego rodzaju oddziały wojskowe oraz warty garnizonowe i policyjne. Obiekty tego typu istniały wówczas przy wszystkich wrocławskich bramach. I to właśnie tylko on ocalał, gdy po zwycięskim oblężeniu Wrocławia z 1806-1807 Francuzi nakazali likwidację fortyfikacji miejskich włącznie z Bramą Świdnicką.

Po rozbiórce fortyfikacji parterowy budynek odwachu zachował swoje militarne przeznaczenie, gdyż po przeciwnej stronie ulicy wzniesiono w 1844 gmach Generalnej Komendantury, po którym już nie ani śladu. W tym samym czasie sam odwach został przebudowany w stylu neorenesansowym i niedługo potem uruchomiono tam kawiarnię. Podobną funkcję pełni do dziś łącząc ją z miejscem na prezentacje różnych dziedzin sztuki.