Rzeź na maturze? Podziękujcie baronowi spod Wrocławia! Szokujące odkrycie w grobowcu twórcy egzaminu dojrzałości

Karl urodził się w 1731 roku na Dolnym Śląsku, ale to w niewielkich Czerńczycach (dawniej Kapsdorf) w dzisiejszej gminie Kąty Wrocławskie spędził sporą część życia. Posiadał tu spory majątek, którego ruiny stoją do dzisiaj. Trzeba przyznać, że baron był człowiekiem wielu talentów: studiował prawo, nauki polityczne i filozofię, a greki zaczął uczyć się już w mocno dojrzałym wieku. Co więcej, obracał się w naprawdę elitarnym towarzystwie. Przyjaźnił się z samym Immanuelem Kantem, który nawet zadedykował mu jedno ze swoich największych dzieł – słynną „Krytykę czystego rozumu”.

Zaprzyjaźnił się również z królem pruskim Fryderykiem II Wielkim, co otworzyło mu drzwi do wielkiej kariery. Szybko piął się po szczeblach drabiny urzędniczej we Wrocławiu i Brzegu, aż w końcu został pruskim ministrem sprawiedliwości, a następnie szefem resortu szkolnictwa.

To właśnie jako reformator oświaty von Zedlitz zapisał się na kartach historii. W 1788 roku, na mocy królewskiego edyktu (podpisanego już przez jego następcę), wprowadzono rewolucyjny pomysł – obowiązkowy egzamin podsumowujący wiedzę zdobytą w szkole. To były pierwsze matury. 

Mumia ministra i splądrowana krypta

Najciekawsza część tej historii rozgrywa się jednak długo po śmierci barona. Von Zedlitz zmarł na udar w swoim pałacu w Czerńczycach w 1793 roku. Przez lata nikt nie wiedział, gdzie dokładnie spoczywa. Aż do czasu, gdy znany dolnośląski dziennikarz i popularyzator historii, Łukasz Kazek, trafił na jego ślad.

Okazało się, że twórca matury został pochowany w krypcie kościoła w Walimiu (niedaleko Wałbrzycha), gdzie trafił ze względu na odziedziczony majątek swojego wuja. Po otwarciu trumny w asyście naukowców dokonano szokującego odkrycia. Ciało Karla Abrahama było doskonale zmumifikowane. Zachowały się jego szaty, rysy twarzy, brwi, a nawet zmarszczki na czole.

Co ciekawe, dawni rabusie grobów splądrowali kryptę w poszukiwaniu kosztowności, otworzyli również trumnę barona. Byli jednak mocno rozczarowani – wielki minister, twórca oświatowych reform, spoczął w grobie niezwykle skromnie, bez żadnego cennego wyposażenia.